sequestro
sĕquestro, āvi, ātum, 1, v. a. [sequester] (late Lat. for sequestro do or pono; v. sequester, I.).
- Lit., to give up for safekeeping, to surrender: hominis tibi (sc. terrae) membra sequestro, Prud. Cath. 10, 133: corpora sepulturae, Tert. Res. Carn. 27 med.—
- II Transf., to remove, separate from any thing: causam motūs ab eo, quod movetur, Macr. Somn. Scip. 2, 14: se a rerum publicarum actibus, id. ib. 1, 8 med.: omni ab infamiā vir sequestrandus, Sid. Ep. 1, 11: sequestratum animal, separated, Veg. 2, 1, 5: sequestrata verecundia, laid aside, Macr. S. 7, 11; Vulg. 1 Macc. 11, 34.
1. sequestro, āvī, ātum, āre (sequester), beim Sequester niederlegen; dah. I) aufzuheben geben, Eccl. – II) absondern, trennen, entfernen, entziehen (s. Jan Macr. somn. Scip. 1, 5, 6): causam motus ab eo, quod movetur, Macr.: se a rerum publicarum actibus, Macr.: de corporibus eam... intellectus sequestrat, Macr.: ut ex donativo dimidia pars sequestraretur, Veget. mil.: omni ab infamia vir sequestrandus, Sidon.: caro et olera sequestrata, Treb. Poll. – dah. zurückweisen, verwerfen, esto, Gallieni epistula sequestretur, Vopisc. Prob. 6, 5: sequestrari nequit, quin omne quod excellentissimum sit, id etiam videatur esse clarissimum, Boëth. cons. phil. 3, 2. p. 43, 30 Obb.
2. sequestrō, Adv., s. sequesterno. II, C.
1 sequestrō, (16) v. sequester 1.
2 sĕquestrō, āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 mettre en dépôt, confier : Eccl. ¶ 2 séparer, éloigner : Macr. Scip. 2, 14 ; Sat. 7, 11.
- 1. in bewaring geven;
- 2. (metaf.) afzonderen, verwijderen.