sequius
sĕquĭus, v. secus.
sequius, Adv., s. 2. secus no. II.
si ~ius vel incautius scripsero
summus sacerdos, ut fractos eorum animos oratione firmaret, repente ab impellentibus se gravi ‥ vulnere sauciatur. ‥ nec ille secius Deum orare, sed oculos ad caelum, animos ‥ ad eum qui supra caelum est, infatigabiliter habere
sĕquĭus, adv., v. secius.
sequius
- comp.of 2 secus.