sitibundus
sĭtĭbundus, a, um, adj.,
- thirsty (late Lat.), Ven. Fort. Vit. Rhadeg. 21.
siticulosus, ~us, aliquantulum sitiens
equalis, ut nec in facie nec in lingua an ~us foret an potus, potuisset decerni
qui ‥ vitali unda nondum regenerati fuerant, sicut cervi ~i, ad fontem vivum baptismi ‥ concurrerunt
fontis ‥ arene petrose ~is et aridis ‥ sitim extinguunt
sex sunt opera misericordie, que ex Mathei evangelio patefiunt, que sunt: pascere famelicum, potare ~um
thrysty . ~us, siticulosus
gentes ‥ Anglorum, cum tante ~o ardore devotionis sperma divini percepere rematis ‥
inter alia auro et argento ~i quod in insula non parum putabatur absconsum
de votiva continencia status vestri scire permanens continue ~us
numquam digestus cibus et semper sitibundus / potus
tuo pietatis ~o amori ‥ satisfaciet
[plebs ] sanguine ~a cupit saturari regio
gens crudelissima et sanguinis ~a
scio, soror ‥ quod curris interdum ~i desiderii pedibus, post eum, qui pro nobis cucurrit in siti
dominus Johannes ‥ celsitudinis dignitatem, ad quam desideriis ~is diutius aspiraverat ‥ obtinuit
urbes fecunde fient statim sitibunde(
~e, i. famelici, propter destructionem bladi et vini in Francia
(Cupientes Turcarum)(Diar. Burchard. ed. Thuasne, II, 196, an. 1494.)Sitibundam rabiem totis conatibus reprimere.