sitio
sitio, to thirst, be thirsty
- I Neutr., to thirst, be thirsty (class.).
- A Lit.: ego esurio et sitio, Plaut. Cas. 3, 6, 6 (725); 4, 3, 4 (801): sitit haec anus, id. Curc. 1, 2, 14 (109): in medio sitit flumine potans, Lucr. 4, 1100: ne homines sitirent, Suet. Aug. 42.—With gen.: cochleae cum sitiunt aëris, Symm. Ep. 1, 27.—Prov.: sitire mediis in undis, i. e. to be poor in the midst of wealth, Ov. M. 9, 760.—
- B Transf. (esp. in the lang. of country people), of things (the earth, plants, etc.), to be dried up or parched, to want moisture: siquidem est eorum (rusticorum) gemmare vites, sitire agros, laetas esse segetes, etc., Cic. Or. 24, 81; cf.: sitire segetes, Quint. 8, 6, 6: tosta sitit tellus, Ov. F. 4, 940: colles, Front. Aquaed. 87; cf. infra, P. a.: aret ager; vitio moriens sitit aëris herba, Verg. E. 7, 57: cum sitiunt herbae, id. G. 4, 402: arbores, Plin. 17, 26, 40, § 249: cacumina oleae, id. 17, 14, 24, § 103 et saep.: ipsi fontes jam sitiunt, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 11: nec pati sitire salgama, to be dry, Col. 12, 9, 2.—
- II Act., to thirst after a thing (rare, but in the trop. signif. class.; cf.: cupio, desidero).
- A Lit.: auriferum Tagum sitiam patriumque Salonem, Mart. 10, 96, 3.—Pass.: quo plus sunt potae, plus sitiuntur aquae, are thirsted for, Ov. F. 1, 216: umor quomodo sititur destillans, Plin. 17, 2, 2, § 15.—
- B Trop., as in all langg., to long for, thirst for, desire eagerly, covet: sanguinem nostrum sitiebat, Cic. Phil. 2, 7, 20; cf. Plin. 14, 22, 28, § 148: sanguinem, Just. 1, 8 fin. (opp. satiare); Sen. Thyest. 103: cruorem, Poët. ap. Suet. Tib. 59; cf.: sitit hasta cruores, Stat. Th. 12, 595: honores, Cic. Q. Fr. 3, 5, 3: populus libertatem sitiens, id. Rep. 1, 43, 66: ultionem, Val. Max. 7, 3 ext. 6; Vulg. Psa. 41, 3.—With gen.: non quidem fallacis undae sitit, sed verae beatitudinis esurit et sitit, Ap. Deo Socr. 54, 27.
- —Hence, sĭtĭens, entis, P. a., thirsting, thirsty, athirst.
- A Lit.: ut ipse ad portam sitiens pervenerim, Cic. Pis. 25, 61: quae (pocula) arenti sitientes hausimus ore, Ov. M. 14, 277: Tantalus, Hor. S. 1, 1, 68: viator, Ov. Am. 3, 6, 97: saecla ferarum, Lucr. 5, 947: sitienti aqua datur, Varr. R. R. 2, 1, 23.—
- 2 Transf. (acc. to I. B.), of places, plants, etc., dry, parched, arid, without moisture (syn. aridus): hortus, Ov. P. 1, 8, 60.—By metonymy also, Afri, Verg. E. 1, 65: olea, Plin. 15, 3, 3, § 9: luna, i. e. cloudless, bright, id. 17, 9, 8, § 57; 17, 14, 24, § 112: Canicula, arid, parching, Ov. A. A. 2, 231.—Neutr. plur. absol.: lonchitis nascitur in sitientibus, in dry, arid places, Plin. 25, 11, 88, § 137; so, in sitientibus aut siccis asperis, id. 12, 28, 61, § 132.—With gen.: sitientia Africae, Plin. 10, 73, 94, § 201.—
- B Trop., thirsting for, desiring eagerly, greedy: gravius ardentiusque sitiens, Cic. Tusc. 5, 6, 16: (amator) avidus sitiensque, Ov. R. Am. 247: regna Ditis, Petr. poët. 121, 116: aures, Cic. Att. 2, 14, 1.—Poet.: modice sitiens lagena, of moderate capacity, Pers. 3, 92.—With gen.: virtutis, Cic. Planc. 5, 13: famae, Sil. 3, 578: pecuniae (with avarus et avidus), Gell. 12, 2, 13: sermonis, Claud. Cons. Mall. Theod. 251.—Hence, adv.: sĭtĭenter, thirstily, eagerly, greedily (acc. to B.): sitienter quid expetens, Cic. Tusc. 4, 17, 37; so, incumbere hauriendis voluptatibus, Lact. 2, 1, 3: haurire salutares illas aquas, Ap. Met. 9, 4, 4.; 3, 14, 16.
- 1. dorst hebben, dorstig zijn (naar: acc.) [aquam]; ➤ ook pass.: aquae sitiuntur men dorst naar water; (sprw.) mediis ~ in undis (Ov.) blootstaan aan een Tantaluskwelling;
- 2. (v. plaatsen) arm aan water, dor, droog zijn; (v. planten) verdroogd zijn; ➤ sitit tellus, herba;
- 3. (metaf.) dorsten naar, hartstochtelijk verlangen naar (m. acc.) [honores; libertatem; sanguinem]; — p. adj. sitiēns, gen. entis dorstend, smachtend [aures smachtend naar bericht; (naar: gen.) voluptatis; virtutis].
口渴。乾。焦。仰望。Annus sitiens 旱年。Luna sitiens 旱月。Sitientia regna 地獄。
Suggest a Translation
See an image
- sitis, to thirst, be thirsty.— Prov.: mediis in undis (in allusion to Tantalus), O.—Pass: Quo plus sunt potae, plus sitiuntur aquae, are thirsted for, O.—To be dried up, be parched, want moisture: sitire agros: tosta sitit tellus, O.: ipsi fontes iam sitiunt.—Fig., to thirst after, long for, desire eagerly, covet: sanguinem nostrum: honores.
-
…virtute malebam, et quo plus intererat, eo plus aberat a me, cum te non videbam. deinde sitientem me virtutis tuae deseruisti ac reliquisti. coeperas enim petere tribunatum pl. temporibus eis quae istam eloquentiam et virtutem…
Cicero, pro Plancio
-
…condiri Darius in fuga cum aquam turbidam et cadaveribus inquinatam bibisset, negavit umquam se bibisse iucundius. numquam videlicet sitiens biberat. nec esuriens Ptolomaeus ederat ; cui cum peragranti Aegyptum comitibus non consecutis cibarius in casa panis datus esset…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…sermone Bibuli, quantam de colloquio βοώπιδος, quantam etiam de illo delicato convivio proinde ita fac venias ut ad sitientis auris. quamquam nihil est iam quod magis timendum nobis putem quam ne ille noster Sampsiceramus, quom se omnium…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, qua frequentissime sermo omnis utitur non modo urbanorum, sed etiam rusticorum si quidem est eorum gemmare vitis, sitire agros, laetas esse segetes, luxuriosa frumenta. nihil horum parum audacter, sed aut simile est illi unde…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquum sic e poculo eiecit, ut id resonaret, quo sonitu reddito adridens propino inquit hoc pulchro…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et pro Plancio absolvi. poema ad Caesarem quod composueram incidi ; tibi quod rogas, quoniam ipsi fontes iam sitiunt, si quid habebo spati, scribam. venio ad tertiam. Balbum quod ais mature Romam bene comitatum esse…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…defetigatio et satietas attulisset. etenim aderat Lucius frater, gladiator Asiaticus, qui myrmillo Mylasis depugnarat ; sanguinem nostrum sitiebat, suum in illa gladiatoria pugna multum profuderat. hic pecunias vestras aestimabat ; possessiones notabat et urbanas et rusticas…
Cicero, Philippicae
-
…relictos. Caesaris amore quem ad me perscripsit unice delector ; promissis iis quae ostendit non valde pendeo. nec sitio honores nec desidero gloriam magisque eius voluntatis perpetuitatem quam promissorum exitum exspecto ; vivo tamen in ea ambitione et labore…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…et furentem videmus, omnia rabide adpetentem cum inexplebili cupiditate, quoque affluentius voluptates undique hauriat, eo gravius ardentiusque sitientem, nonne recte miserrimum dixeris quid elatus ille levitate inanique laetitia exultans et temere gestiens nonne tanto miserior, quanto…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et ea quidem summa, esse dico. Ergo in eadem voluptate eum, qui alteri misceat mulsum ipse non sitiens, et eum, qui illud sitiens bibat Tum ille Finem, inquit, interrogandi, si videtur, quod…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum