About Report a problem

Menu

transcurro

transcurro, to run over, run across, go by, pass

Frieze-Dennison Vergil

trānscurrō, currī or cucurrī, cursus, 3, n. and a.: to run across; flash or shoot across, 5.528; traverse, 9.111.

Could not find transcurrentis in Logeion dictionaries.

transcurrentis Verb: present active participle neuter genitive singular, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle feminine genitive singular, Verb: present active participle masculine genitive singular of transcurro

See transcurrentis in Morpho

trans -curro, curri or cŭcurri (the former, Cic. Brut. 81, 282; Auct. Her. 4, 34, 45; Liv. 40, 40, 7; Quint. 9, 3, 89; Sen. Contr. 1, 6, 10; the latter, Plin. 2, 26, 25, § 96; Suet. Calig. 24; Curt. 6, 3, 16), cursum, 3, v. n. and a.
  • I To run over or across, to run, go, sail, etc., by or past.
    • A Lit. cito Transcurre curriculo ad nos, Plaut. Mil. 2, 6, 43 (523) sq.: hinc ad forum, Ter. Eun. 763: praeter oculos, Ov. M. 14, 359; cf.: praeter ora populi, Plin. 2, 26, 25, § 96.—Absol.: remos transcurrentes detergere, in sailing by, Caes. B. C. 1, 58: haud dubius, sine noxā transcursuros, si nemo se opponeret, Curt. 4, 13, 33; Val. Fl. 4, 615. — Impers. pass.: captis propioribus castris in altera transcursum castra ab Romanis est, Liv. 25, 39, 7: in arcem transcurso opus est tibi, Ter. Hec. 431.—
    • B Trop.: ne sine delectu temere in dissimilem rem, Auct. Her. 4, 34, 45: hic tamen ad melius poterit transcurrere quondam, Hor. S. 2, 2, 82: in prolem transcurrit gratia patrum, Claud. Laud. Stil. 2, 51; so, tempus, Petr. 136 [not found].—Impers. pass.: praecipiti cursu a virtute descitum, ad vitia transcursum, Vell. 2, 1, 1.—
      • 2 Of time, to pass by, elapse: patiar ergo aestatem inquietem transcurrere, Plin. Ep. 7, 2, 2: cum tempus jam longum transcurreret, Gell. 5, 10, 7.—
  • II To run, hasten, or pass through, to traverse.
    • A Lit.: per spatium, Lucr. 4, 192: per geminum tempus (harundo), Sil. 12, 414: cum transcucurrisset Campaniam, Suet. Calig. 24: reliquas trunci partes (umor), Col. 3, 10, 1: (luna) radios solis, id. 2, 10, 10: Hellespontum, Nep. Eum. 3, 3: tot montium juga transcucurrimus, Curt. 6, 3, 16: caelum (nimbus), Verg. A. 9. 111.— In pass.: raptim transcursā primā porticu, Ap. Met. 9, 1, 8; id. Flor. 1, p. 520, 19.—
    • B Trop.
      • 1 In gen.: suum cursum, to run through, hasten to the end of one’s career, * Cic. Brut. 81, 282. —
      • 2 In partic., to run through or over in speaking, to treat cursorily, touch briefly upon: narrationem, Sen. Contr. 1, 2 med.: partem operis, Quint. 9, 3, 89: in quā (narratione) sciens transcurram subtiles nimium divisiones, pass over, id. 4, 2, 2; 10, 1, 19; 10, 5, 8.

Saved

Recent