venenatus

vĕnēnātus, a, um, Part. and P. a. of veneno.

venēnātus, a, um (venenum), I) Gift enthaltend, giftig, vergiftet, a) eig., v. Tieren u. lebl. Ggstdn.: colubrae, Lucr.: vipera, Cic.: nihil est venenatius quam pastinaca, Plin.: vipera venenatissima, Tert. u. Hieron. – dentes, Ov.: telum, Cic.: sagittae, Solin.: caro, Cic.: calix, Sen.: herba, Giftpflanze, Serv. Verg. Aen. 2, 471: u. so herba venenatissima, Porphyr. Hor. epod. 3, 3. – b) bildl.: iocus, verletzend, beißend, Ov.: munera, gefährlich, schädlich, Anton. b. Cic. – II) Zaubermittel enthaltend, bezaubert, virga, Zauberrute, Ov. met. 14, 413.

venenatus [CL] 1 venomous, poisonous; b (fig.). cumque venenatus glescit de corpore stipes, / lurcones rabidi quem carpunt rictibus oris, / occido mandentum mox plura cadavera leto Aldh. Aen. 69 (Taxus) 6; ydri ‥ venati Mir. Nin. 29; sed omnia ~a et ad huc ferociora repentia et animalia noxia tenebrantur Nunnam. 90; unum animal ~um quot mortalium posset inficere? Ailr. An. II 19; taxus, arbor ~a Osb. Glouc. Deriv. 592; hoc sigillum si tecum feras omnia †venenala animatia [l. venenata animalia] sive reptilia tractare poteris Sculp. Lap. 453.  b nefandi Nicolaitae ‥ quorum secta quam perniciosis errorum radicibus pululaverit et quam ~is hereticae pravitatis frondibus succreverit Aldh. Met. 2 p. 71; c798 antiquus serpens de dumis Hispanici ruris, et de speluncis ~ae perfidiae contritum ‥ caput relevare conatur Alcuin Ep. 139; simonicus anguis ita lubricum caput erexerat, ita ~o fotu mortiferi germinis ova vaporaverat, ut ‥ ecclesiasticos honores corrumperet W. Malm. GR IV 344; avaricia ‥ ~am filiam discordie generavit, que plurimos usque ad mortem retoxicavit V. Ric. II 23. 2 coated, mixed, imbued, or filled with poison, poisoned; b (fig.). surculamen incredulitatis et insipientiae plantaverat, quod vulgatis domesticisque impietatibus velut quibusdam ~is imbribus irrigatum ‥ parricidii sacrilegiique crimen produxit in medium Gildas EB 28; sic teneros pullos prolemque nutrire suesco / carne venenata tetroque cruore draconum Aldh. Aen. 31 (Ciconia) 7; c800 recordare ‥ vermium ~os dentes Alcuin Ep. 295; dicunt alii ~o Falerno infectum W. Malm. GR IV 373; miscet Venus venenata / felle felici pocula P. Blois Carm. 9. 3; adulatio venenum est melle litum, vel mel ~um Neckam NR II 180; ozimum ‥ herba est ‥ cum vino bibita morsus †venantus [l. venenatos] compescit Alph. 133b.  b contra omnes aemulorum catapultas et ~a garrulorum jacula Aldh. PR 142; c798 ~as Judaeorum maledictiones in Christum significat, ubi dicit: ‘qui exacuerunt ut gladium linguas suas’ Alcuin Ep. 136; 1169 ~atos ‥ animos, aut potius venenosos, non oportuerat amplius toxicari Becket Ep. 497; 1171 familiare est omnibus iniquis ‥ maledictis eos quibus invident inurere et ~is verborum jaculis figere innocentes (Lit. Archiep.) Ep. J. Sal. 307 (306); et si modis omnibus contendat abuti vocabulis et intendat entia convenire in essentia generis et differentie penes differentias specificas, debet vitare sermonem ~um et dicere entia esse eadem in essentia generis Siccav. PN 85.

vĕnēnātus, (12) a, um, ¶ 1 part. de veneno ¶ 2 adj^t , a) infecté de poison : Cic. Nat. 2, 126 || venimeux : Cic. Har. 50 ; Lucr. 5, 27 ; venenatior Plin. 32, 25, plus venimeux ; -issimus Tert. Bapt. 1 ; b) enchanté, magique : Ov. M. 14, 413.

venēnātus adj.

• P. of veneno, filled with poison, envenomed, poisonous, venomous: dentes, O.: vipera: sagittae, H.: venenatā carne capi.— Bewitched, enchanted, magic: virga, O.—Fig., venomous, bitter: Nulla venenato littera mixta ioco, O.