Τιτάνιος
Τῑτάν-ιος, α, ον, = foreg.,An.Ox. 1.101:—fem. Τῑτᾱνιάς, Ep. Τῑτ-ηνιάς, άδος,
- = Τιτανίς, Call. Fr. 471.
1 Τιτάνιος, ion. Τιτήνιος, ου [τῑ] adj. m. de la race des Titans, Nonn. D. 4, 86 ; 19, 203 ; 26, 358.
Étym. Τιτάν.
2 Τιτάνιος, ου (ὁ) = lat. Titianus, n. d’h. rom. Luc. H. conscr. 21.