αἰκής
αἰκής, ής, ές, c. ἀεικής, Eschl. Pr. 472 ; Soph. El. 206.
1. onbetamelijk, onwaardig, afschuwelijk:
2. vreemd, alleen in
αἰκής, ές, = ἀεικής, πῆμα Aesch. Prom. 470 ; Soph. El. 199, αἰκῶς 102.
1. onbetamelijk, onwaardig, afschuwelijk:
2. vreemd, alleen in