αὐτοπαθής
αὐτοπαθής, speaking from one’s own feeling
αὐτο-πᾰθής, ές,
- speaking from oneʼs own feeling or experience. Adv. -θῶς Plb. 3.12.1, Plu. Cat.Mi. 54; instinctively, αὐ. φεύγομεν τὴν ἀλγηδόνα Epicur. Fr. 66, etc.
- II Gramm., of pronouns, reflexive, opp. ἀλλοπαθεῖς, A.D. Pron. 44.11; of verbs, opp. μεταβατικά, Synt. 281.15.
I
1 que se atormenta a sí mismo
Φθόνος
2 gram. reflexivo de pron. op.
ἀλλοπαθής
• intransitivo del verbo, op.
μεταβατικά
ἐνεργητικά
II adv. -ῶς
1 por propia experiencia
αὐ. εἰρῆσθαι
διελθεῖν αὐ.
2 resignadamente
αὐ. ὑπομένειν τοὺς ἐλέγχους
3 instintivamente
αὐ. φεύγειν τὴν ἀλγηδόνα
4 gram. intransitivamente Eust.398.36, 966.23.
αὐτο·παθής, ής, ές [ᾰ] t. de gr. réfléchi ou intransitif, p. opp. à ἀλλοπαθής ou à μεταβατικός, Dysc. Pron. 56a.
Étym. αὐ. πάθος.
αὐτοπαθής, ές (παθεῖν), bei den Gramm. Nomina, Pronomina u. Verba, die die Handlung nicht auf Andere übertragen, sondern auf sich selbst, reflexiva, Ggstz ἀλλοπαθής Apollon. synt. p. 175 ; auch αὐτοπαθητικός.
• Adv. αὐτοπαθῶς , nach eigener Erfahrung u. Ueberzeugung, Pol. 3.12, 8.19 ; Plut.
• Adv. αὐτοπαθῶς , nach eigener Erfahrung u. Ueberzeugung, Pol. 3.12, 8.19 ; Plut.
αὐτοπαθής
- speaking from oneʼs own feeling or experience:— adv. -θως, Polyb.