αὐτοπαγής
αὐτοπαγής, self-joined, self-built
αὐτο-πᾰγής, ές, (πήγνυμι)
- compact of itself, γῆ Ephor. 108; rough, πέτροι Agatharch. 32; θαλάμαι, of a swarm of bees in the air, AP 9.404 (Antiphil.).
compacto, espeso
γῆ
πέτροι
θαλάμαι
• fig. de pers. rígido, helado
αὐ. ἄφθογγος ... ἵστατο μήτηρ
αὐτο·παγής, ής, ές [ᾰ]
1 qui s’est construit (litt. fixé) soi-même, d’où naturel, Anth. 9, 404 ||
2 qui s’est figé ou durci de soi-même, c. à d. naturellement, Ephor. fr. 108 Müller.
Étym. αὐ. πήγνυμι.
αὐτοπαγής, ές, selbst gebaut, θαλάμαι, Bienenzellen, Antiphil. 19 (IX.404).
αὐτοπαγής
πήγνυμι
- self-joined, self-built, Anth.