βαλανωτός
βαλανωτός, fastened with a βάλανος (ΙΙ.4)
βᾰλᾰν-ωτός, ή, όν, (βαλανόω)
- fastened with a βάλανος (II.4), ὀχεύς Parm. 1.16; θύρα X. Oec. 9.5.
- II adorned with acorns, φιάλη Ath. 11.502b.
1 provisto de fiador o pasador
ὀχεύς
θύρα
2 adornada con bellotas o bellones
φιάλη
(ὁρμίσκος)
βαλανωτός, ή, όν [ᾰᾰ]
1 assujetti à l’aide d’un pêne (verrou), Parmén. (Sext. M. 7, 111) ||
2 orné d’appendices en forme de glands (vase), Ath. 502b.
Étym. βαλανόω.
βαλανωτός, 1) ὀχεύς, mit dem Zapfen (s. βάλανος 4) versehen, Parmenid. frg. bei Sext.Emp. adv.Math. 7.111.
2) φιάλη, mit eichelartigen Zierraten versehen, Ath. XI.502b.
2) φιάλη, mit eichelartigen Zierraten versehen, Ath. XI.502b.