γεωπονία
γεωπονία, tillage
γεωπον-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- tillage, Orph. Fr. 280, Epigr.Gr. 446 (Arabia), (Max.Tyr. 27.5:—also γεη- Ps.-Phoc. 161, γη- Them. Or. 30.350a, Hld. 10.6.
cultivo de la tierra, agricultura
εἰ δὲ γεηπονίην μεθέπειν, μακραί τοι ἄρουραι
*γεωπονία, seul. ion. γεωπονίη, ης (ἡ) travail de la terre, agriculture, Ps.-Phocyl. 161.
Étym. γεωπόνος ; cf. γεηπονία.
γεωπονία, ἡ, Landbau, Phocyl. 149 u. Sp.