διοργανόω

I v. act. organizar totalmente ἡ δημιουργικὴ αὐτοῦ ἐνέργεια πάντα διωργάνωσεν ref. a Dios, Gr.Nyss.Hom.creat.65.10.

II v. med.-pas. perf.

1 estar dotado de órganos de un feto ὀνόματί τε ἀπέκριναν τὸ ἄρτι ἐκτυπωθὲν καὶ διωργανωμένον Agath.4.25.4, cf. Procl.in R.2.35

• estar compuesto de elementos μηδὲ γὰρ διωργανῶσθαι τὸ πνεῦμα Phlp.in de An.239.6, cf. Leont.H.Nest.M.86.1669C.

2 estar instruido ἡγεῖτο ... αὐτὸν δαιμονίου μόνον διωργανωμένον Iambl.VP 66.