διόρισις
διόρισις, distinction
διόρ-ῐσις, εως, ἡ,
- distinction, Pl. Lg. 777b; separation, Arist. Ph. 213b26.
1 separación
ὄντος τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς καὶ διορίσεως
ὀργανικὴ δ.
2 distinción, diferenciación
πρὸς τὴν ἀναγκαίαν διόρισιν, τὸ δοῦλον ... διορίζεσθαι καὶ ἐλεύθερον
3 sent. dud., quizá decisión o prescripción s. cont. Nag Hammadi 144.(h).17 (IV d.C.).
διόρισις, εως (ἡ) détermination, définition, distinction, Plat. Leg. 777b ; Arstt. Phys. 4, 6, 9.
Étym. διορίζω.
διόρισις, ἡ, Abgrenzung, Unterscheidung, Plat. Legg. VI.777b.
διόρισις
from διορίζω
εως, ἡ,
also διορισμός, ου, ὁ,
- distinction, Plat.