διορθωτέος
διορθωτέος, to be set
διορθ-ωτέος, α, ον,
- to be set, of joints, Hp. Mochl. 38.
- IIδιορθω-τέον, one must correct, Ath.Med. ap. Orib. inc. 5.1; δόγματα Simp. in Epict. p.28 D.
que ha de enderezarse
τὰ δὲ ἐμβλητέα ἢ διορθωτέα διαναγκάσαι δεῖ ἐκτείνοντα