δρυοκοίτης
δρυοκοίτης, dweller on the oak
δρῠο-κοίτης, ου, ὁ,
- dweller on the oak, τέττιξ AP 7.190 (Anyte or Leon.).
δρυο·κοίτης, ου [ῠ] adj. m. qui vit (litt. qui couche) dans les chênes, ép. de la cigale, Anth. 7, 190.
Étym. δρῦς, κοίτη.
δρυοκοίτης, ὁ, auf der Eiche, dem Baume seine Lagerstätte habend, wohnend ; τέττιξ Anyte 14 (VII.190).
δρυοκοίτης
δρυο-κοίτης, ου,
κοίτη
- dweller on the oak, τέττιξ Anth.