δρυοπαγής
δρυοπαγής, oak-fastening
δρῠο-πᾰγὴς στόλος, in S. Fr 702,
- expld. by Eust. 1726.16 as ὁ δρύϊνος πάσσαλος, the oak-fastening instrument, an oaken bolt. (Cf. στόλος, = ἔμβολον, A. Pers. 408.)
hecho de madera
στόλος
δρυο·παγής, ής, ές [ῠᾰ] formé de planches de chêne emboîtées, Soph. fr. 629.
Étym. δρῦς, πήγνυμι.
δρυοπαγής, ές, aus Holz zusammengefügt ; στόλος oder στύλος Soph. frg. 629 ; VLL ὁ δρύϊνος πάσσαλος.