εὔστομος
εὔστομος, with mouth of good size
εὔστομ-ος, ον, (στόμα)
- with mouth of good size, of dogs, X. Cyn. 4.2; of horses, εὔ. τῷ χαλινῷ well-bitted, opp. ἄστομος, Plu. Aud. 2.39a.
- 2 with large mouth, of cups, Luc. Lex. 7; of a harbour, Poll. 1.100.
- 3 easy to keep open, of a vein, Aret. CA 2.2.
- II speaking well, eloquent, AP 14.10.8 (Comp.), Ptol. Tetr. 166; making eloquent, λάγυνος AP 9.229 (Marc.Arg.). Adv. -μως with clear utterance, Ael. NA 4.42: Sup. -ώτατα ib. 13.18; melodiously, ib. 1.43; ᾖδον Aristaenet. 2.19.
- 2 like εὔφημος, avoiding words of ill omen, and so, keeping silence, περὶ μὲν τούτων . . μοι . . εὔστομα κείσθω on these things . . let me keep a religious silence, Hdt. 2.171, cf. Ael. NA 14.28, Porph. Abst. 2.36; εὔστομʼ ἔχε peace, be still! S. Ph. 201 (lyr.).
- III pleasant to the mouth, palatable, Thphr. HP 2.6.10 (Comp.), 4.3.4, Sor. 1.94, Dsc. 1.110 (Comp.).
εὔ·στομος, ος, ον :
A intr.
I qui a une belle ou bonne bouche, c. à d. :
1 dont la bouche est docile (au frein) Plut. M. 39a ||
2 qui mord bien, Xén. Cyn. 4, 2 ||
3 à large ouverture ou à larges bords, en parl. d’une coupe, Luc. Lex. 7 ||
4 fig. qui parle bien, Anth. 14, 10 ; en parl. d’oiseaux, qui chante bien, El. N.A. 13, 18 ||
5 qui prononce des paroles de bon augure ; p. suite, qui garde un silence religieux (cf. εὐφημέω) : εὔστομ’ ἔχε, Soph. Ph. 201, silence ! περὶ τούτων εὔστομα κείσθω, Hdt. 2, 171, que sur cela s’étende un religieux silence ||
II agréable au goût, Th. H.P. 2, 6, 10 ||
B tr. qui rend éloquent, en parl. d’une coupe, Anth. 9, 229 ||
Cp. -ώτερος, Th. H.P. 2, 6, 10 ; Anth. 14, 10.
Sup. -ώτατος, El. N.A. 13, 18.
Étym. εὖ, στόμα.
1. met fraaie mond; overdr. van beker met wijde opening.
2. goed sprekend; uitbr. slechte woorden vermijdend, zwijgend:
εὔστομος, 1) mit schönem, gutem Munde, ἵππος εὔστομος χαλινῷ, ein gutmäntig Pferd, das nicht hart-, noch weichmäulig ist, Plut. de audit. 3 ; κύνες, mit gutem Gebiß, Ggstz ἄστομος, Xen. Cyn. 4.2 ; mit großer Oeffnung, von Bechern, Luc. Lexiph. 7 ; von einem Hafen, Poll. 1.100. – Bei Hesych. = εὐπρόσωπος.
2) schön redend, beredt, von der Flasche, M.Arg. 18 (IX.229); vom Papagei sagt Ael., daß er ἀνθρώπου στόμα εὐστομώτατα ὑποκρίνεται, H.A. 13.18 ; φωνὴ ὀρνίθων 16.2. – Bes. Worte von guter Vorbedeutung sprechend, dah. εὔστομʼ ἔχε = εὐφήμει, sage Nichts von übler Vorbedeutung, schweige, Soph. Phil. 201 ; ταῦτά μοι εὔστομα ἔστω, περὶ τούτων μοι εὔστομα κείσθω, davon will ich schweigen, Her. 2.171 ; τά γε παρʼ ἐμοῦ ἔστω πρὸς θεοὺς εὔστομα, mit Ehrfurcht gegen die Götter gesprochen, Ael. N.A. 14.28 E.; vgl. Pierson zu Moeris p. 475.
3) dem Munde angenehm, wohlschmeckend, Theophr. u. Sp.
• Adv . wohlsprechend, wohllautend, ᾐδον Aristaen. 2.19 ; Ael. u. a.Sp., superl., Ael. N.A. 1.43, öfter von Vögeln.
2) schön redend, beredt, von der Flasche, M.Arg. 18 (IX.229); vom Papagei sagt Ael., daß er ἀνθρώπου στόμα εὐστομώτατα ὑποκρίνεται, H.A. 13.18 ; φωνὴ ὀρνίθων 16.2. – Bes. Worte von guter Vorbedeutung sprechend, dah. εὔστομʼ ἔχε = εὐφήμει, sage Nichts von übler Vorbedeutung, schweige, Soph. Phil. 201 ; ταῦτά μοι εὔστομα ἔστω, περὶ τούτων μοι εὔστομα κείσθω, davon will ich schweigen, Her. 2.171 ; τά γε παρʼ ἐμοῦ ἔστω πρὸς θεοὺς εὔστομα, mit Ehrfurcht gegen die Götter gesprochen, Ael. N.A. 14.28 E.; vgl. Pierson zu Moeris p. 475.
3) dem Munde angenehm, wohlschmeckend, Theophr. u. Sp.
• Adv . wohlsprechend, wohllautend, ᾐδον Aristaen. 2.19 ; Ael. u. a.Sp., superl., Ael. N.A. 1.43, öfter von Vögeln.
εὔστομος
εὔ-στομος, ον
στόμα
- Iwith mouth of good size, of dogs, Xen.
- IIspeaking well, eloquent, Anth.; of the cup, making eloquent, Anth.
- 2like εὔφημος, avoiding words of ill omen, περὶ τούτων εὔστομα κείσθω on these things let me keep a religious silence, Hdt.; εὔστομʼ ἔχε peace, be still! Soph.