θαλλία

θαλλία, ἡ,

• = κάππαρις, Dsc. 2.173.
• • II foliage, leaf-buds or twigs, esp. of the olive, Thphr. CP 5.1.3 (cod. Urb.), Ath. 11.459, Dsc. 5.75 (v.l. in 2.70), Antyll. ap. Orib. 10.23.20, Aët. 6.29: pl., Thphr. CP 1.20.3 (θαλλίας cod. Urb., θαλείας vulg. as in 3.5.1 (sg.), Porph. Antr. 33); in codd. sts. θαλία, as Thphr. HP 2.2.12, 2.3.3, v.l. in CP 5.1.3; βάτου θαλία Sor. 2.41.