θαλυκρός
θαλυκρός, hot, glowing
θᾰλυκρός, ά, όν,
- hot, glowing, ἁπάντῃ πάντα θ. ἐγώ Call. Fr. 736 Pf. [updated ref.]; θ. κέντρον ἐρωμανίης AP 5.219 (Agath.):—hence θαλυκρέομαι, = ψεύδομαι, Hsch.
θαλυκρός, ά, όν [ᾰ] chaud, brûlant, fig. Anth. 5, 220.
Étym. pré-grec ; cf. θάλπω.
θαλυκρός, warm, erhitzend ; θαλ. κέντρον ἐρωμανίης Agath. 15 (V.220); Suid. erkl. διάπυρος. Uebertr., hitzig, leidenschaftlich, verwegen, auch frech, Hesych., der sogar ἀναιδές, πανοῦργον dafür setzt.