Logeion | θανατόεις

θᾰνᾰτ-όεις, εσσα, εν,

θανατόεις, όεσσα, όεν [ᾰᾰ] c. θανάσιμος, Soph. Ant. 1262 ; Eur. I.A. 1289.

Étym. θάνατος.

θανατόεις -εσσα -εν [θάνατος] doods-: θ. μόρος doodslot Eur. IA 1288.

θανατόεις, εσσα, εν, = θανάσιμος ; ἁμαρτήματα Soph. Ant. 1248 ; πόρος, der Todespfad, Eur. I.A. 1273.

θανατόεις θᾰνᾰτόεις, εσσα, εν

Menu