θρόνος
θρόνος, a seat, chair
- seat, chair, Od. 1.145, Ath. 5.192e, PMasp. 6 ii 63 (vi A.D.), etc.
- 2 throne, chair of state, θ. βασιλήϊος Hdt. 1.14, cf. X. HG 1.5.3, etc.; Ζηνὸς ἐπὶ θρόνον Theoc. 7.93: metaph., Pl. R. 553c: pl., ἐν θρόνοις ἥμενοι A. Ch. 975; ἐκ τυραννίδος θρόνων τʼ ἄϊστον ἐκβαλεῖν Id. Pr. 910; Διὸς θρόνοι S. Ant. 1041, cf. Ar. Av. 1732; kingʼs estate or dignity, σκῆπτρα καὶ θρόνους S. OC 425, cf. 448; [γῆς] κράτη τε καὶ θρόνους νέμω Id. OT 237, cf. Ant. 166, etc.; in the Prytaneum, τῷ [Ἀπόλλωνι] θ. ἐξελεῖν IG 1(2).78.
- 3 oracular seat of Apollo, E. IT 1254, 1282 (both lyr.); μαντικοὶ θ. A. Eu. 616, etc.
- 4 chair of a teacher, Pl. Prt. 315c, Philostr. VS 2.2, Lib. Ep. 819, AP 9.174 (Pall.).
- 5 judgeʼs bench, Plu. Praec. 2.807b, Him. Ecl. 10.9, 13.16.
- 6 Astrol.,= ὕψωμα, PMich. in Class.Phil. 22.22 (pl.).
- b favourable combination of planetary positions, Ptol. Tetr. 51.
- II a kind of bread, Neanth. 1 J.
- III name of a lozenge, Paul.Aeg. 3.42, 7.12.
1. stoel, armstoel:
2. troon:
Bei den Tragg. im plur. Herrschaft, wie wir »Thron« gebrauchen, ἐν θρόνοις ἧσθαι Aesch. Ch. 969, wie 565 ; ἐκ τυραννίδος θρόνων ἐκβαλεῖν Prom. 912 ; μονόσκηπτροι Suppl. 369 ; σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχειν, κραίνειν, Soph. O.C. 426, 449 ; θρόνων δεσπόζειν Tr. 362. – Auch μαντικοὶ θρόνοι, Aesch. Eum. 586, vom Orakel, wie ἀψευδὴς θρ. Eur. I.T. 1221. Vom Königsthrone, Xen. öfter im sing.; Sp. von der Rednerbühne u. Aehnlichem. – Uebertr., wie bei uns, θάρσος εὐπιθὲς ἵζει φρενὸς θρόνον Aesch. Ag. 956 ; ὁ ἐν τῇ ψυχῇ Plat. Rep. VIII.553b.
Bei Ath. III.111d Name eines Brotes.
-ου, ὁ.
A seat or chair: καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου Il. 1.536. Cf. Il. 8.199, 442, Il. 11.645, Il. 14.238, Il. 15.124, 142, 150, Il. 18.389, 422, Il. 20.62, Il. 24.515, 522, 553: κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε (the two words hardly to be distinguished) Od. 1.145. Cf. Od. 1.130, Od. 4.51, Od. 5.86, Od. 6.308, Od. 8.65, Od. 17.32, Od. 20.96, Od. 22.23, etc.
- 1throne πάντων Ῥέας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον O. 2.77 χρυσότοξον θέμεναι παρὰ Πύθιον Ἀπόλλωνα θρόνους (sc. Χάριτες) O. 14.11 “σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθείδας ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας” P. 4.152
Strong 2362
in Hom., a seat, chair. Later, a throne, chair of state, seat of authority; of kings: metaph., of God, Mt 5:34, Ac 7:49
(LXX), Re 1:4, al.; by meton., for kingly power, sovereignty, Lk 1:32, 52, Ac 2:30; for an angelic hierarchy, Col 1:16; of Christ, Mt 19:28, Re 3:21, al.; of Satan, Re 2:13; τ. θηρίου, Re 16:10; of the Apostles, Mt 19:28, Lk 22:30, cf. Re 20:4; of πρεσβύτεροι, Re 4:4 11:16 (on θ. τῆς χάριτος, He 4:16, v. Westc., in l.; Deiss., BS, 135).
1
στρῶσον δὲ θρόνον καὶ κλ[ι]ντήριο[ν δ]ιὰ βυσσίνω[ν
cubre un trono y un sillón con telas de lino
ἔστω δὲ ὁ θρόνος καθαρὸς καὶ ἐπάνω σινδόνιον καὶ ὑποκάτω ὑποπόδιον
que el trono esté purificado, que haya encima un lienzo y debajo un escabel
ἐπίγραφε δὲ εἰς τὸν θρόνον, εἰς τὰ ὑποκάτω
graba en el trono, en la parte de abajo
2
εἰσερχέσθω ὁ θ. τοῦ θεοῦ
que entre el trono del dios
ἐξορκίζω σε ... ἐπὶ χερουβὶν καθήμενον, βαστάζοντα τὸν θρόνον τὸν ἴδιον
te conjuro a ti, el que se sienta sobre el querubín, sosteniendo su propio trono
χώρει, κύρ[ιε], εἰς τὸν ἴδιον κόσμον καὶ εἰς τοὺ[ς ἰ]δίους θρόνους
vete, señor, a tu propio mundo, a tus propios tronos
ἐπικαλοῦμαί σε, ..., ὃν προσκυνεῖ ἥλιος καὶ σελήνη, οὗ ἐστιν ὁ οὐρανὸς θ.
te invoco a ti, ante quien se inclinan el sol y la luna, cuyo trono es el cielo
3
ἐξορκίζω ὑμᾶς κατὰ τῶν ἑπτὰ θρόνων
os conjuro por los siete Tronos
- 1a seat, chair, Hom.: a throne, chair of state, Hdt., Attic:—in pl. also, the throne, i. e. the kingʼs estate or dignity, Soph.
- 2the oracular seat of Apollo or the Pythia, Aesch., etc.
- 3the chair of a teacher, Lat. cathedra, Plat.
-
…ἄλλοι τινές. ἐφαίνοντο δὲ περὶ φύσεώς τε καὶ τῶν μετεώρων ἀστρονομικὰ ἄττα διερωτᾶν τὸν Ἱππίαν, ὁ δʼ ἐν θρόνῳ καθήμενος ἑκάστοις αὐτῶν διέκρινεν καὶ διεξῄει τὰ ἐρωτώμενα. καὶ μὲν δὴ καὶ Τάνταλόν. .. γε…
Plato, Protagoras
-
…,. .. ἔφη Ὅμηρος, Ἱππίαν τὸν Ἠλεῖον, καθήμενον ἐν τῷ κατʼ ἀντικρὺ προστῴῳ ἐν θρόνῳ · περὶ αὐτὸν δʼ ἐκάθηντο ἐπὶ βάθρων Ἐρυξίμαχός τε ὁ Ἀκουμενοῦ καὶ Φαῖδρος ὁ Μυρρινούσιος καὶ Ἄνδρων ὁ Ἀνδροτίωνος καὶ…
Plato, Protagoras
-
…εὐερκέος αὐλῆς, ἀλλήλοισιν ἐρείδουσαι · σήμαινε δʼ Ὀδυσσεὺς αὐτὸς ἐπισπέρχων · ταὶ δʼ ἐκφόρεον καὶ ἀνάγκῃ. αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι κάθαιρον. αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτης λίστροισιν δάπεδον πύκα ποιητοῖο δόμοιο…
Homer, Odyssey
-
…ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής · μή πω μʼ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα λῦσον ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω · σὺ δὲ δέξαι…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο · Εὐρύλοχος δʼ ὑπέμεινεν, ὀισάμενος δόλον εἶναι. εἷσεν δʼ εἰσαγαγοῦσα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε, ἐν δέ σφιν τυρόν τε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι χλωρὸν οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα · ἀνέμισγε δὲ σίτῳ φάρμακα…
Homer, Odyssey
-
…τε κρέα τʼ ὀπτὰ φορύνετο. τοὶ δʼ ὁμάδησαν μνηστῆρες κατὰ δώμαθʼ, ὅπως ἴδον ἄνδρα πεσόντα, ἐκ δὲ θρόνων ἀνόρουσαν ὀρινθέντες κατὰ δῶμα, πάντοσε παπταίνοντες ἐϋδμήτους ποτὶ τοίχους · οὐδέ πῃ ἀσπὶς ἔην οὐδʼ ἄλκιμον ἔγχος ἑλέσθαι .…
Homer, Odyssey
-
…μέγα τοῦ Διὸς ἔνι κατήμενον χρύσεον, καί οἱ τράπεζα μεγάλη παρακέεται χρυσέη, καὶ τὸ βάθρον οἱ καὶ ὁ θρόνος χρύσεός ἐστι · καὶ ὡς ἔλεγον οἱ Χαλδαῖοι, ταλάντων ὀκτακοσίων χρυσίου πεποίηται ταῦτα. ἔξω δὲ τοῦ νηοῦ βωμός…
Herodotus, The Histories
-
…καί οἱ ἀπʼ ἰφθίμων ὤμων χείρεσσιν ἑλοῦσα τόξον ἀνεκρέμασε πρὸς κίονα πατρὸς ἑοῖο πασσάλου ἐκ χρυσέου · τὸν δʼ εἰς θρόνον εἷσεν ἄγουσα. τῷ δʼ ἄρα νέκταρ ἔδωκε πατὴρ δέπαϊ χρυσείῳ δεικνύμενος φίλον υἱόν · ἔπειτα δὲ δαίμονες ἄλλοι ἔνθα…
NA, Homeric Hymns
-
…ἐπιλίπῃ, τοῖς ἰδίοις χρήσεσθαι ἔφη, ἃ ὁ πατὴρ αὐτῷ ἔδωκεν · ἐὰν δὲ καὶ ταῦτα, καὶ τὸν θρόνον κατακόψειν ἐφʼ οὗ ἐκάθητο, ὄντα ἀργυροῦν καὶ χρυσοῦν. οἱ δὲ ταῦτά τε ἐπῄνουν καὶ ἐκέλευον αὐτὸν τάξαι τῷ…
Xenophon, Hellenica
-
…καὶ κεῖθι θεῷ ὣς εὐχετοῴμην αἰεὶ ἤματα πάντα · σὺ γάρ μʼ ἐβιώσαο, κούρη. ἦ ῥα καὶ ἐς θρόνον ἷζε παρʼ Ἀλκίνοον βασιλῆα · οἱ δʼ ἤδη μοίρας τʼ ἔνεμον κερόωντό τε οἶνον. κῆρυξ δʼ ἐγγύθεν ἦλθεν ἄγων…
Homer, Odyssey