κακοθελής
κακοθελής, malevolent
κᾰκο-θελής, ές,
- malevolent, Adam. 2.19.
κακο·θελής, ής, ές [ᾰ] malveillant, Polém. p. 267.
Étym. κ. θέλω.
κακοθελής, ές, böswillig, übelwollend, Sp.
κακοθελής, malevolent