κακοφραδία
κακοφραδία, badness of counsel, folly
κᾰκοφρᾰδ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- folly, κακοφραδίῃσι τιθήνης h.Cer. 227: sg., Nic. Th. 348, Q.S. 12.554.
κακοφραδία, seul. ion. κακοφραδίη, ης (ἡ) [ᾰᾰδ] imprudence, folie, Nic. Th. 348 ; Q. Sm. 12, 545 ; au pl. Hh. Cer. 227.
Étym. κακοφραδής.
κακοφραδία, ἡ, schlechte Denkart, Torheit, Unverstand, H.h. Cer. 227 u. sp.D., wie Nic. Th. 348 Qu.Sm. 12.554.
κακοφραδία
κᾰκοφρᾰδία, ἡ,
- badness of counsel, folly, Hhymn.