κακόχαρτος
κακόχαρτος, rejoicing in men’s ills
κᾰκό-χαρτος, ον,
- rejoicing in evil, Ἔρις, ζῆλος, Hes. Op. 28, 196, cf. Hsch.
κακό·χαρτος, ος, ον [κᾰ] qui se réjouit du malheur d’autrui, Hés. O. 28, 194.
Étym. κ. χαίρω.
κακόχαρτος, der sich über Anderer Unglück freut, schadenfroh, Hes. O. 28, 193. Nach Andern auch = worüber sich Böse freuen.
κακόχαρτος
κᾰκό-χαρτος, ον
χαίρω
- rejoicing in menʼs ills, Hes.