καρπιστής
καρπιστής, emancipator
καρπ-ιστής, οῦ, ὁ,
- emancipator, Arr. Epict. 3.24.76, 4.1.113.
καρπιστής, οῦ (ὁ) celui qui affranchit un esclave, Arr. Epict. 3, 24, 76, etc.
Étym. cf. le préc.
καρπιστής, ὁ, der einen Sklaven durch Berührung mit der καρπίς Freisprechende, vindex, Arr. Epict. 3.24.76.