καρπόβρωτος
καρπόβρωτος, with edible fruit
καρπό-βρωτος, ον,
- with edible fruit, ξύλον LXX De. 20.20.
καρπό·βρωτος, ος, ον, dont les fruits sont bons à manger, Spt. Deut. 20, 20.
Étym. κ. βιβρώσκω.
καρπόβρωτος, eßbare Früchte bringend, LXX ; Andere erkl. mit zerfressener Frucht.