καρωτικός
καρωτικός, stupefying, soporific
κᾰρωτικός, ή, όν,
- stupefying, soporific, κ. ὁ κρίθινος Arist. Fr. 106, cf. Dsc. 4.64; κ. φάρμακα Gal. 10.817; δυνάμεις, ἐπιβροχαί, Id. 11.711, 14.733, cf. Porph. Abst. 1.27.
καρωτικός, ή, όν [ᾰ] qui donne un sommeil lourd et pénible, Gal. 14, 733 ; Ath. 34b ; Diosc. 4, 65.
Étym. καρόω.
καρωτικός, betäubend, in tiefen Schlaf bringend ; ὁ οἶνος καρηβαρικός, ὁ δὲ κριθινὸς καρωτικός Ath. I.34b ; Schlagfluß verursachend, αἱ καρωτικαὶ ἀρτηρίαι, = καρωτίδες.