καταβάσιον
καταβάσιον, a way down
κατα-βάσιον [βᾰ], τό,
- = κατάβασις, a way down, esp. to the nether world, Dam. Isid. 131; εἰς Ἅιδου Suid. s.v. πορθμήϊον.
καταβάσιον, ου (τὸ) [βᾰ] lieu où l’on descend, souterrain, Damasc. (Phot. Bibl. p. 34, 36).
Étym. καταβαίνω.
καταβάσιον, τό, = κατάβασις, ein Ort zum Hinuntersteigen, z.B. in eine Höhle, Sp.; ᾍδου, ein Ort, wo man in den Hades hinabsteigt, Suid. v. πορθμήϊον.