καταμύσσω
καταμύσσω, to tear, scratch
κατ-ᾰμύσσω,
- tear, scratch, κατὰ δὲ χρόα καλὸν ἀ. Theoc. 6.14; καλὸν ἄμυξε κάτα ῥέθος AP 7.218 (Antip. Sid.): c. acc. cogn., μεγάλας ἀμυχὰς κ. Phryn.Com. 3.6 (anap.):—Med., καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν she scratched her hand, Il. 5.425; μέτωπον καὶ ῥῖνα καταμύσσονται Hdt. 4.71; κὰδ δέ σʼ ἀμυξάμεναι AP 7.491 (Mnasalc.):—Pass., καταμυχθεὶς τὴν κνήμην ὑπὸ κυνοσβάτου Did. ap. Ath. 2.70d.
καταμύσσω, att. -ύττω [ᾰμ] écorcher, déchirer, acc. ; ἀμυχὰς μεγάλας, Phryn. fr. 1, faire de grandes écorchures ; au pass. καταμυχθεὶς τὴν κνήμην, Didym. (Ath. 70d) ayant eu la jambe écorchée ||
Moy. s’écorcher, se déchirer : χεῖρα, Il. 5, 425 ; μέτωπον, Hdt. 4, 71, la main, la figure.
†καταμύσσω
[κατ-, κατα- 5.]
3 sing. aor. mid. καταμύξατο.
To tear, scratch.
In mid. : καταμύξατο χεῖρα Il. 5.425.
καταμύσσω : only aor. mid., καταμύξατο χεῖρα, has scratched her hand, Il. 5.425†.
καταμύσσω
fut. ξω
- to tear, scratch, Theocr.:—Mid., καταμύξατο χεῖρα she scratched her hand, Il.