κειράς
κειράς, shorn
κειράς, άδος, ἡ,
- shorn, LXX Je. 31 (48). 31, 36; prob. f.l. for κουράς, v.l. κιδάρας.
κειράς, άδος (ὁ) seul. pl. qui a les cheveux rasés, en signe de deuil, Spt. Jer. 48, 31.
Étym. κείρω.
κειράς, άδος, geschoren, LXX.