κεῖμαι

κεῖμαι, κεῖσαι Il. 19.319, etc. (κατά-κειαι h.Merc. 254, Arc. κεῖοι Tab.Defix. in Philol. 59.201), κεῖται Il. 6.47, Hdt. 1.9, 4.62 (v.l. κέεται), IG 1(2).94.25; pl. κεῖνται A. Supp. 242, Ion. κέᾰται Il. 11.659, al., Hdt. (προσ-κέανται is f.l. 1.133, cf. προσ-κέαται, v.l. -κέονται, Hp. Fract. 6), κείᾰται Mimn. 11.6 (κατα- Il. 24.567), κέονται Il. 22.510, Od. 16.232, prob. in Alc. 94, συγ-κέονται Aret. SD 2.4; imper. κεῖσο, κείσθω, Il. 18.178, Hdt. 2.171; subj. 3 sg. κέηται Pl. Sph. 257c, Lycurg. 113, Ep. κεῖται (fr. κέy-ε-ται) Il. 19.32, Od. 2.102, al., δια-κέησθε Isoc. 15.259, κείωνται IG 2(2).1176.21; opt. 3 sg. κέοιτο Hdt. 1.67, Hp. Art. 14 (κατα-), Is. 6.32, Pl. R. 477a; inf. κεῖσθαι Il. 8.126, Hp. Prog. 3, Hdt. 2.127, al., κέεσθαι v.l. in ib. 2, cf. Hp. Aër. 6, Archim. Aequil. 1 Prooem.; part. κείμενος Il. 7.265, etc.: impf. ἐκείμην Od. 13.284, etc., Ep. κείμην 9.434; Ep. 3 sg. κέσκετο 21.41, (παρε-) 14.521; Ion. 3 pl. ἐκέατο Hdt. 1.167, Ep. κέατο Il. 13.763, κείατο 11.162; κεῖντο 21.426, (ἐπέ-) Od. 6.19: fut. κείσομαι Il. 18.121, A. Ch. 895, etc., Dor. κεισεῦμαι Theoc. 3.53. (Cf. Skt. śéte ( = κεῖται), also śáyate ‘lie’, Gr. κοίτη, κοιμάομαι, perh. Lat. cunae, etc.):—

• to be laid (used as Pass. to τίθημι): hence, lie, lie outstretched, used by Hom. mostly with Preps., πυρὴν . . ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος Il. 23.210; κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ 9.556; ἐπὶ γαίῃ 11.162; ὑπʼ αἰθούσῃ Od. 21.390; also ἐπί τινος, ὀστέα . . κείμενʼ ἐπʼ ἠπείρου 1.162; τὸ δʼ ἥμισυ κεῖτʼ ἐπὶ γαίης Il. 13.565, cf. 20.345; but ὁ δʼ ἐπʼ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα lay stretched over . ., Od. 11.577, al.; later κεῖσθαι εἰς . ., in pregnant sense, εἰς ἀνάγκην κείμεθʼ E. IT 620; εἰς ὀλίγην κ. κόνιν AP 9.677 (Agath.); also ἐπὶ τὴν ὁδὸν κ. to be strewn upon the path, Call. Iamb. 1.250: Archit., κείμενον σχῆμα, opp. ὠρθωμένον, plan, opp. elevation, Apollod. Poliorc. 163.3: c. acc., τόπον . . ὅντινα κεῖται S. Ph. 145 (anap.).
• • • 2 lie down to rest, repose, Od. 13.281, etc.; πορφυρέᾳ κείμενος ἐν χλανίδι Simon. 37.12; lie, remain, κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι . . Ἀχιλλεύς Il. 2.688, cf. 7.230, etc.; οὐ χρῆν ἥσυχον κεῖσθαι πόδα S. Fr. 142.13; lie still, λασίην ὑπὸ γαστέρʼ ἐλυσθεὶς κείμην, of Odysseus under the ramʼs belly, Od. 9.434: metaph., κακὸν κείμενον a sleeping evil, S. OC 510 (lyr.); τοῦ κύματος κειμένου Ael. NA 15.5.
    • 3 lie sick or wounded, ἐν νήσῳ κεῖτο, of Philoctetes, Il. 2.721, cf. 15.240; κείσεται οὐτηθείς 8.537, cf. 11.659; γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος 18.435; κεῖτʼ ὀλιγηπελέων Od. 5.457; lie in misery, ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ 1.46; κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός 21.88, cf. S. Ph. 183 (lyr.); κ. ἐν κακοῖς E. Ph. 1639, Hec. 969; κειμένῳ ἐπεμπηδᾶν to kick him when heʼs down, Ar. Nu. 550.
    • 4 lie dead, Il. 5.467, 16.541, al., A. Ag. 1438, 1446, S. Ph. 359; κεῖται δὲ νεκρὸς περὶ νεκρῷ Id. Ant. 1240: rare in Prose, χίλιοι . . νεκροὶ κείμενοι Hdt. 8.25, cf. Hdn. 2.1.8.
    • • b freq. also in epitaphs, lie buried, τῇδε κείμεθα Simon. 92, cf. 97; κεῖσαι ζῶν ἔτι μᾶλλον τῶν ὑπὸ γᾶς Id. 60; also κ. ἐν Ταρτάρῳ Pi. P. 1.15; ἐν τάφῳ, ἐν Ἅιδου, παρʼ Ἅιδῃ, A. Ch. 895, S. El. 463, OT 972; also in Prose, τὸν χῶρον ἐν τῷ κέοιτο Ὀρέστης Hdt. 1.67, cf. 4.11, 9.105, Th. 2.43; κ. ὑπό τινων to be buried by . ., Plu. Gen.Socr. 2.583c.
    • 5 freq. of a corpse, lie unburied, Il. 18.338, 19.32; κεῖται . . νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος 22.386; μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς κεῖσθαι 5.685; also κεῖτʼ ἀπόθεστος . . ἐν πολλῇ κόπρῳ lay uncared for, of the old hound of Odysseus, Od. 17.296; εὐνὴ . . κάκʼ ἀράχνια κεῖται ἔχουσα 16.35; of places, lie in ruins, δόμοι . . χαμαιπετεῖς ἔκεισθʼ ἀεί A. Ch. 964 (lyr.), cf. Pl. R. 425a, Lyc. 252.
    • 6 of wrestlers, have a fall, A. Eu. 590; πεσών γε κείσομαι Ar. Nu. 126.
  • II of places, to be situated, lie, νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται Od. 7.244, cf. 9.25, 10.196, etc.; ἐν τῇ [γῇ] κείμενά ἐστι τὰ Σοῦσα (for κεῖται) Hdt. 5.49; Αἴγινα . . πρὸς νότου κ. πνοάς A. Fr. 404; πρὸ Μεγάρων κ. Th. 3.51; πόλις αὐτάρκη θέσιν κειμένη Id. 1.37; θέσιν κέεσθαι νοσερωτάτην Hp. Aër. 6, cf. Arist. HA 496a14; κ. πρὸς τὸν ἥλιον, πρὸς ἄρκτον, Id. Mete. 360b14, 363a3.
  • • 2 of things, lie or be in a place, ὅθι οἱ φίλα δέμνιʼ ἔκειτο Od. 8.277; ἕλε δίφρον κείμενον placed there, 17.331, cf. 410; φόρμιγγα . ., ἥ που κεῖται ἐν ἡμετέροισι δόμοισι 8.255: in Prose, δύο τράπεζαι ἐκείσθην Lys. 13.37; χύτρας εὐκρινῶς κειμένας X. Oec. 8.19.
    • 3 fit, of shoes, Herod. 7.121.
    • 4 κεῖσθαι, posture, attitude, as a category, Arist. Cat. 2a2.
  • III to be laid up, in store, of goods, property, etc., δόμοις ἐν κτήματα κεῖται Il. 9.382; πολλὰ δʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κ. 6.47; βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα is reserved . ., 4.144; μνῆμα ξείνοιο . . κέσκετʼ ἐνὶ μεγάροισι was left lying . ., Od. 21.41; of things dedicated to a god, κ. ἐν θησαυρῷ Hdt. 1.51, cf. 52, Alc. 94; of money, κείμενα deposits, Hdt. 6.86.αʹ; κ. σοι εὐεργεσία ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ Th. 1.129, cf. SIG 22.15 (Epist. Darei), Pl. R. 345a; πολλὰ χρήματα ἐπὶ τῇ τούτου τραπέζῃ κεῖταί μοι at his bank, Isoc. 17.44; παρά τινι Pl. Ep. 346c; τἀργύριόν σοι κείσεται the caution-money shall be deposited, Ar. Ra. 624; δραχ μὴν ὑπόθες.—Answ. κεῖται πάλαι Diph. 73.2: metaph., εἰ ταῦτʼ ἀνατὶ τῇδε κείσεται κράτη shall be placed to her credit, S. Ant. 485, cf. Pi. I. 5(4).18.
  • IV to be placed in position, τῶν ἐπὶ τοῦ τοίχου . . κειμένων κιόνων IG 1(2).372.46.
  • • 2 to be set up, ordained, ἄεθλα κεῖτʼ ἐν ἀγῶνι Il. 23.273, cf. Hdt. 8.26, 93, Th. 2.46; ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι S. Aj. 936 (lyr.).
    • 3 of laws, κεῖται νόμος the law is laid down, E. Hec. 292; νόμοι ἐπʼ ὠφελίᾳ τῶν ἀδικουμένων κεῖνται Th. 2.37; νόμοι κεῖνται περί τινος Antipho 6.2; οἱ νόμοι οἱ κείμενοι the established laws, Ar. Pl. 914, cf. Lys. 1.48, etc.; οἱ ὑπὸ τῶν θεῶν κείμενοι νόμοι X. Mem. 4.4.21; οἱ νόμοι οἱ ὑπὸ οἱ τῶν βασιλέων κείμενοι Isoc. 1.36, cf. D. 24.62; καινὰ κεῖσθαι θέσμιʼ ἀνθρώποις E. Med. 494; αἱ κείμεναι ὑπὸ τῶν ὑπατικῶν γνῶμαι the votes given by . ., D.H. 7.47; οὐκέτι κ. ἡ διαθήκη no longer holds, Is. 6.32; so of philosophical arguments, hold good, κατά τινων Phld. Rh. 1.51 S.; θάνατος ὧν κεῖται πέρι E. Ion 750; κείμεναι ζημίαι Lys. 14.9, cf. Th. 3.45.
    • 4 to be laid down in argument, posited, assumed, τοῦτο ἡμῖν οὕτω κείσθω Pl. R. 350d, etc.; ὡμολογημένον ἡμῖν κ. Id. Plt. 300e; freq. in Arist., κείσθω let it be assumed, APr. 34b23, al.; τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον the assumption, Metaph. 1008b2, 1047b10 (pl.); τὰ περὶ τὴν διάνοιαν ἐν τοῖς περὶ ῥητορικῆς κ. Po. 1456a35.
    • 5 of names, οὔνομα κεῖται the name is given, Hdt. 4.184, 7.200, cf. X. Cyr. 2.2.12, Pl. Sph. 257c, etc.; ὑπὸ τοῦ πατρὸς κείμενον [ὄνομα] Is. 3.32; κεῖσθαι without ὄνομα, Pl. Cra. 392d; κείμενα ὀνόματα established terms, Arist. Top. 140a3, Demetr. Eloc. 96.
    • 6 metaph., πάντα δεινὰ κἀπικινδύνως βροτοῖς κεῖται, παθεῖν μὲν εὖ, παθεῖν δὲ θάτερα danger is set before men, that they may . ., S. Ph. 503.
  • V metaph., of continuing conditions, ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔκειτο lay heavy, Od. 24.423; εὔστομα κείσθω remain unspoken, Hdt. 2.171; νεῖκος ἔκειτό τισι there was an enduring feud, S. OT 491 (lyr.); Ἑλλήνων κείσομαι ἐν στόματι my name shall be a household word, AP 9.62 (Even.); πολλῶν κείμενος ἐν στόμασιν Thgn. 240; εὖ κείμενα A. Ch. 693; μὴ κινεῖν (sc. κακὸν) εὖ κείμενον ‘let sleeping dogs lie’, Pl. Phlb. 15c, cf. Hyp. Fr. 30, Suid.
  • • 2 ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, i.e. these things are yet in the power of the gods, to give or not, Il. 17.514, 20.435.
    • 3 κεῖσθαι ἔν τινι to rest entirely or be dependent on him, ἐν ἀγαθοῖσι κ. πολίων κυβερνάσιες Pi. P. 10.71; ἐν ὔμμι ὡς θεῷ κείμεθα S. OC 248 (lyr.); also ἐπί τινι, τὰ δʼ οὐκ ἐπʼ ἀνδράσι κ. Pi. P. 8.76: also with simple dat., Λεωφίλῳ πάντα κεῖται Archil. 69, prob. in Com.Adesp. 1325; of things, depend upon, τὸ πανηγυρικὸν ἐν μελέτῃ καὶ τριβῇ κ. Phld. Rh. 1.93 S.; τὰ . . γυμνάσια ἐν τῇ κινήσει κ. Antyll. ap. Orib. 6.23.1.
    • 4 Medic., to be left to settle, of urine, Hp. Epid. 1.4.2 [1.26.βʹ].
    • • b φάρυγξ οὐ φλεγμαίνουσα, κειμένη δέ, i.e. not swollen, ib. 2.2.24.
    • 5 Gramm., of words and phrases, to be found, occur, παρὰ τῷ ποιητῇ Str. 7.3.6, cf. Ath. 2.58b; κεῖται ἐν τῷ Περὶ Πλούτου Phld. Oec. p.39 J.; ποῦ κεῖται; Ath. 4.165d, cf. Κειτούκειτος; κ. ἀντί τινος to be used instead of . ., Str. 8.6.7; τὸ κείμενον the received text, Sch.vulg. Pi. O. 2.48.

κεῖμαι, (ΚΕΩ, vgl. κείω), κεῖσαι, auch κεῖαι, H.h. Merc. 254, κεῖται, ion. κέεται, Her., bei Luc. Dea Syr. κέαται ; κεῖνται, ep. u. ion. (κείαται u.) κέαται, Il. 16.24 u. öfter, κέονται, Od. 16.232, Il. 22.510 ; conj. κέωμαι, κῆται, 19.32, Od. 2.102, wofür Buttmann κεῖται als alte Konjunktivform beibehalten wollte ; inf. κεῖσθαι, ion. κέεσθαι, Hippocr., partic. κείμενος. – Impf. ἐκείμην, ἔκειτο u. κεῖτο, Hom. auch κέσκετο, Od. 21.41 ; ἔκειντο, κείατο, Il. 11.192 u. öfter ; auch κέατο, 13.763. – Fut. κείσομαι, dor. κεισεῦμαι, Theocr. 3.53.
1) liegen, sowohl von Menschen u. Tieren, als von leblosen Dingen;
   a) schlafend daliegen, schlafen, ruhen, Hom. u. Folgde ; müssig daliegen, rasten, untätig, unbeschäftigt sein, Il. 2.688, 7.230, 18.121 u. sonst.
   b) schwach, ohnmächtig, krank, verwundet daliegen, Il. 2.721, 8.537, 11.659, 15.240, 18.435, Od. 5.457.
   c) tot daliegen, oft im Hom.; auch von den Begrabenen, κεῖται θανών Aesch. Pers. 317, κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδε Ag. 1471, ἐν ταὐτῷ τάφῳ κείσῃ Ch. 882, κεῖται δὲ νεκρὸς περὶ νεκρῷ Soph. Ant. 1225, νεοσφαγὴς κεῖται Aj. 883, κεῖται παρʼ ᾍδῃ Πόλυβος O.R. 972, ἐν ᾍδου κείμενος El. 455, ἐν Ταρτάρῳ Pind. P. 1.15, οἱ μὲν ἐν χωστοῖς τάφοις κεῖνται πεσόντες Eur. Rhes. 415 ; Her. 1.67 u. öfter ; Plat. Menex. 242d ; bes. in späterer Prosa, Hdn. 2.1.19, 7.5.15. – Hingeworfen, hingestreckt sein, von den Ringern, Ar. Nub. 126 ; οὐ κειμένῳ πω τόνδε κομπάζεις λόγον Aesch. Eum. 560. – Von verwüsteten Städten, in Schutt u. Trümmern liegen, Sp., wie Lycophr. 252 ; ἐπανορθοῦσα εἴ τι τῆς πόλεως ἔκειτο Plat. Rep. IV.425a.
   d) im dauernden Unglück liegen ; Od. 1.46, 21.88 ; πάντων ἄμμορος ἐν βίῳ κεῖται Soph. Phil. 138 ; ἐν οἵοις κείμεθʼ ἄθλιοι κακοῖς Eur. Phoen. 1633.
   e) weggeworfen, vernachlässigt, verachtet daliegen, Il. 5.685, Od. 17.296 u. öfter, bes. von den unbestattet daliegenden Toten ; Aesch. ἄναγε μάν, δόμοι, πολὺν ἄγαν χρόνον χαμαιπετεῖς ἔκεισθʼ ἀεί Ch. 964.
2) von Gegenden, Inseln, Städten, gelegen sein ; Od. 7.244, 9.25, 10.196 ; Aesch. frg. 316 ; Eur. Bacch. 18 ; πόλις, Ἀττική, Her. 1.178, 6.139 ; umschrieben, ἐν τῇ γῇ κείμενά ἐστι τὰ Σοῦσα, wie unser »ist gelegen«, 5.49 ; Thuc. oft, u. Folgde ; πόλις αὐτάρκη θέσιν κειμένη, eine Stadt von einer sich selbst genügenden Lage, Thuc. 1.37, wie Hippocr. sagt τὰς πόλιας ταύτας θέσιν κέεσθαι νοσερωτάτην, sie haben eine sehr ungesunde Lage. – Eben so von Sachen = sich an einem Orte befinden, sein ; δίφρος, θρῆνυς κεῖται, Od. 17.331, 410 ; εὐνή, 16.35 ; οἶκος, 24.358 ; κέσκετο μνῆμα 21.41 ; θρόνος, κλίνη, χαλκήϊον, Her. 1.9, 181, 4.81 ; δίφρος, Plat. Rep. I.328c. – In vielen Vrbdgn entspricht es dem act. τίθημι u. vertritt die Stelle des perf. pass. τέθειμαι, gestellt, gelegt sein ; εἰς ἀνάγκην κείμεθα Eur. I.T. 620 ; εἰς ὀλίγην κεῖται κόνιν Agath. 51 (IX.677); κεῖμαι εἰς Ἄϊδος εὐνάς Ep.adesp. 677 (APP 260); niedergelegt, aufbewahrt u. dah. vorrätig sein ; κτήματα, κειμήλια κεῖται ἐν δόμοις u. ä.; oft Hom.; βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα Il. 4.144 ; ähnl. κείσεταί σοι εὐεργεσία ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ ἀνάγραπτος Thuc. 1.129 ; von der an der Wand hangenden Lyra, Od. 8.225 ; von dem unter dem Bauche des Widders hangenden Odysseus, 9.434 ; τράπεζαι ἔκειντο Lys. 13.37 ; εὐκρινῶς κειμένας χύτρας Xen. Oec. 8.19. – Uebertr. von Gemütszuständen, πένθος ἐνὶ φρεσὶ κεῖται, Trauer ist in, liegt auf der Seele, Od. 24.423 ; θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, es liegt in den Knien, d.h. in der Macht der Götter, hängt von ihrer Bestimmung, ihrem Willen ab ; ἐν ὑμῖν ὡς θεῷ κείμεθα Soph. O.C. 247, wir ruhen in euch, hangen von euch ab, unsere Hoffnungen beruhen auf euch ; ἐν γὰρ τῇ κλυτὰ πείρατα κεῖται ἀέθλων Ap.Rh. 2.424 ; ἐν τῇ συγκλήτῳ κεῖται, es steht beim Senat, hängt von ihm ab, Pol. 6.15.6 ; vgl. Schäfer zu Dion.Hal. C.V. 439. – Bes. tritt das Verhältnis zu τίθημι hervor in folgenden Vrbdgn:
   a) κεῖται ἄεθλον, der Kampfpreis ist ausgesetzt, Il. 23.723 ; Her. 8.26, 93 ; ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι Soph. Aj. 916 ; auch νεῖκος, O.R. 490.
   b) vom Gesetz ; νόμος τοῖς τʼ ἐλευθέροις ἴσος καὶ τοῖσι δούλοις αἵματος κεῖται πέρι, ist gegeben, besteht, Eur. Hec. 292 ; καινὰ κεῖσθαι θέσμʼ ἐν ἀνθρώποις τανῦν Med. 494 ; βοηθεῖν τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις, den bestehenden, vorhandenen Gesetzen, = τοῖς τεθειμένοις, Ar. Plut. 914 ; νόμων ὅσοι ἐπʼ ὠφελείᾳ τῶν ἀδικουμένων κεῖνται, die zum Nutzen der Beleidigten gegeben worden, Thuc. 2.37, neben ὅσοι ἄγραφοι ὄντες ; oft in Prosa νόμοι, νόμιμα, Plat. Legg. IV.705d, XI.930e, Polit. 300d ; νόμοι κεῖνται περί τινος Antiph. 6.1 u. sonst ; auch πάτρια ἔθη, Plat. Polit. 299d ; auch mit ὑπό verbunden, Xen. Mem. 4.4.21, wie Dem. τῷ ὑφʼ ἑαυτοῦ πρότερον κειμένῳ νόμῳ τἀναντία θεῖναι, 24.62 ; νόμος κείμενος dem καινός entgeggstzt, 24.25, womit Isae. 6.32 zu vgl., ὡς οὐκέτι κέοιτο ἡ συνθήκη, nicht mehr bestehe ; eben so κείμεναι ζημίαι, Lys. 14.9, die gesetzlich bestimmten, festgesetzten Strafen, wie Thuc. 3.45 ; Plat. Legg. X.909d, der auch τὰ ἐν γράμμασι τεθέντα καὶ κείμενα vrbdt, VII.793b ; das Ausgesprochene, Festgesetzte, ἐπεκύρουν τὰς κειμένας ὑπὸ τῶν ὑπατικῶν γνώμας Dion.Hal. 7.47 ; ὡμολογημένον ἡμῖν κεῖται Plat. Polit. 300e ; τοῦτο ἡμῖν οὕτω κείσθω, es soll so bestimmt, festgesetzt sein, Soph. 250e. – Bes. bei Sp. κεῖται παρά τινι, es findet sich bei einem Schriftsteller, wird bei ihm gelesen, vgl. Ath. II.58b, IV.165d.
   c) vom Namen, κεῖται ὄνομα, der Name ist gegeben, Her. 4.184 ; τῷ οὔνομα κεῖται Δύρας, er heißt Dyras, 7.198 ; ὀρθῶς αὐτῷ τὸ ὄνομα κεῖται Plat. Crat. 395c ; περὶ ἅττʼ ἂν κέηται τὰ ὀνόματα Soph. 257c ; Xen. ὁ μὲν ἀλαζὼν ἔμοιγε δοκεῖ ὄνομα κεῖσθαι ἐπὶ τοῖς Cyr. 2.2.12.
   d) bei Adverbien ; εὖ κεάμενα, das im guten Zustande Befindliche, Aesch. Ch. 682 ; ὡς πάντα δεινὰ κἀπικινδύνως βροτοῖς κεῖται Soph. Phil. 501 ; εἰ ταῦτʼ ἀνατεὶ τῇδε κείσεται κράτη Ant. 481 ; εὖ κειμένων τῶν πρηγμάτων Her. 8.102 ; μὴ κινεῖν εὖ κείμενον Plat. Phil. 15e.
   e) vom Gelde ; κἄν τι πηρώσω γέ σοι τὸν παῖδα τύπτων, τἀργύριόν σοι κείσεται, das Geld soll erlegt werden, daliegen, Ar. Ran. 627 ; πολλὰ χρήματα ἐπὶ τῇ τούτου τραπέζῃ κεῖταί μοι, ist bei diesem Wechsler angelegt, Isocr. 17.44 ; παρά τινι Plat. epist. VII.436c.
   f) von Weihgeschenken, die in den Tempeln niedergelegt od. aufgestellt sind, ἀνάθημα κεῖται θεῷ.

κεῖμαι

[cf. κείω, κοιμάω.]

3 pl. κέαται Il. 11.659, 826, Il. 16.24, Il. 19.203: Od. 18.44. κέονται Il. 22.510: Od. 11.341, Od. 16.232.

3 sing. subj. κεῖται (κέεται for κείεται) (also written κῆται) Il. 19.32, Il. 24.554: Od. 2.102, Od. 5.395, Od. 19.147, Od. 24.137.

3 pl. impf. κείατο Il. 4.162: Od. 21.418, Od. 23.47. κέατο Il. 13.763, Il. 24.168, 610.

Imp. κεῖσο Il. 18.178, Il. 21.122, 184.

3 sing. pa. iterative κέσκετο Od. 21.41.

Fut. κείσομαι, -εαι Il. 8.537, Il. 18.121, 338, Il. 21.318, Il. 22.71: Od. 22.319. (ἐγ-, ἐπι-, κατα-, παρα-, περι-, προ-, προσ-.)

• • 1

    To be in a prostrate or recumbent position, lie: ἥμενον, οὐδʼ ἔτι κεῖτο Il. 15.240, πυρήν, ᾗ ἔνι κεῖται πάτροκλος Il. 23.210. Cf. Il. 5.848, Il. 9.556, Il. 4.162, Il. 15.9, Il. 18.236, Il. 22.71, Il. 23.60, etc.: ὑπερωΐῳ κεῖτʼ ἄσιτος Od. 4.788. Cf. Od. 9.372, Od. 10.54, Od. 11.577, Od. 13.284, Od. 14.354, Od. 17.291, Od. 20.6, etc.

  • 2

    To lie low, lie dead: οὐκ ἄτιτος κεῖτʼ Ἄσιος Il. 13.414. Cf. Il. 4.175, Il. 5.467, Il. 16.92, etc.: ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ Od. 1.46. Cf. Od. 2.102, Od. 3.109, Od. 22.48, 319, etc.

  • 3

    To lie down to rest: ἀποβάντες ἐκείμεθα νηὸς ἅπαντες Od. 13.281. Cf. Od. 9.298.

  • 4

    To lie, be, remain, in a specified condition: ἐν νήσῳ κεῖτʼ ἄλγεα πάσχων Il. 2.721. Cf. Il. 2.724, Il. 11.659, Il. 18.435, Il. 19.203, Il. 22.386, etc.: κείμεθα θυμὸν ἔδοντες Od. 9.75=Od. 10.143. Cf. Od. 5.13, 395, 457, Od. 11.195, Od. 17.296, etc.

    Fig.: κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός Od. 21.88.

  • 5

    To be idle: ἄνα, μηδʼ ἔτι κεῖσο Il. 18.178. Cf. Il. 2.688, 694, 772, Il. 7.230.

  • 6

    Of things, to be laid, set, placed, to lie, stand, be, in a specified or indicated place or position: τεύχεα κεῖται ἐπὶ χθονί Il. 3.195, [πέπλος] ἔκειτο νείατος ἄλλων Il. 6.295. Cf. Il. 7.265, Il. 10.75, Il. 12.381, Il. 15.388, Il. 21.364, etc.: φόρμιγγα, ἥ που κεῖται ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν Od. 8.255. Cf. Od. 1.162, Od. 8.277, Od. 9.319, Od. 14.136, Od. 18.44, etc.

    Of a part of a dead man: κάρη ἐν κονίῃσι κεῖτο Il. 22.403. Cf. Il. 17.300.

    Of a dead or dying serpent Il. 12.209.

    Fig.: ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται Il. 17.514=Il. 20.435:=Od. 1.267=Od. 16.129, Od. 1.400, παιδός οἱ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔκειτο Od. 24.423.

  • 7

    To be set down or proposed as a reward: κεῖτʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα Il. 18.507.

    Of a prize, to be set down or proposed: τάδʼ ἄεθλα κεῖτʼ ἐν ἀγῶνι Il. 23.273. Cf. Il. 22.163.

  • 8

    Of places, to lie, be situated: Ὠγυγίη ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται Od. 7.244. Cf. Od. 9.25, Od. 13.235.

    Sim.: οἶκον, ὅς ὀρχάτου ἐγγύθι κεῖται Od. 24.358.

    To lie, be: νῆσος χθαμαλὴ κεῖται Od. 10.196.

  • 9

    Of things, to lie, be, remain, in a specified condition: αἴγειρος ἀζομένη κεῖται Il. 4.487. Cf. Il. 9.335: εἵματά τοι κεῖται ἀκηδέα Od. 6.26. Cf. Od. 6.59, Od. 16.35, Od. 24.187.

  • 10

    To lie unused: βιὸν ἔα κεῖσθαι (let it be) Il. 15.473. Cf. Od. 22.186.

  • 11

    To be laid away, laid up, stored, bestowed: πόλλʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται Il. 6.47. Cf. Il. 1.124, Il. 2.777, Il. 4.143, 144, Il. 9.382, Il. 11.132, Il. 22.510: ἰδὼν εὖ κείμενα δῶρα Od. 8.427. Cf. Od. 2.338, Od. 4.613, Od. 10.9, Od. 13.11, Od. 15.128, Od. 16.232, Od. 17.532, Od. 22.109, etc.

κεῑμαι (κεῖμαι, κεῖται; κείμενον: impf. κεῖτο.)

• • a lit., lie ὅς τʼ ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος, Τυφὼς P. 1.15 κεῖτο γὰρ ἐν λόχμᾳ (sc. τὸ δέρμα λαμπρόν) P. 4.244 πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών P. 5.93 σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος κεῖτο P. 9.83 ἐν Πυθίοισι δὲ δαπέδοις κεῖται (sc. Νεοπτόλεμος) N. 7.35 νεκρὸν ἵππον στυγέοισι κείμενον ἐν φάει (Wil.: κτάμενον codd.) fr. 203. 2. ὄπισθεν δὲ κεῖμαι θρασειᾶν ἀλωπέκων ξανθὸς λέων fr. 237.
  • b met., be established, ordained τὰ δʼ οὐκ ἐπʼ ἀνδράσι κεῖται. δαίμων δὲ παρίσχει” P. 8.76 ἐν δʼ ἀγαθοῖσι κεῖται πατρώιαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες (κεῖνται v. l., cf. Wackernagel, Sprachl. Untersuch. zu Hom., 97¹) P. 10.71 ἐφʼ ἑκάστῳ ἔργματι κεῖτο τέλος I. 1.27 τὶν δʼ ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισʼ ἀρετά, Φυλακίδα, κεῖται (Φυλακίδʼ ἄγκειται e Σ Maas) I. 5.18
  • c in tmesis. παντὶ δʼ ἐπὶ φθόνος ἀνδρὶ κεῖται ἀρετᾶς v. ἐπίκειμαι Παρθ. 1. 8.

κεῖμαι , κεῖσαι, κεῖται, 3 pl. κεῖνται, κέαται, κείαται, subj. κῆται, imp. κεῖσο, κείσθω, inf. κεῖσθαι, part. κείμενος, ipf. (ἐ)κείμην, 3 pl. κέατο, κείατο, iter. 3 sing. κέσκετο, fut. κείσομαι: lie, be placed or situated, of both persons and things, and often virtually a pass. to τίθημι, as κεῖται ἄεθλα, prizes ‘are offered,’ Il. 23.273; freq. where we say ‘stand,’ δίφρος, θρῆνυς, Od. 17.331, 410; fig., πένθος ἐπὶ φρεσὶ κεῖται, Od. 24.423; ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, ‘rest’ in their disposal; see γόνυ.

κεῖμαι

• • Ito be laid (used as a Pass. to τίθημι), and so to lie, lie outstretched, Hom., etc.; ὁ δʼ ἐπʼ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα lay stretched over nine plethra, Od.; κειμένωι ἐπεμπηδᾶν to kick him when heʼs down, Ar.
  • • 2to lie asleep, repose, Hom., etc.:—also, to lie idle, lie still, Hom.; ὑπὸ γαστέρʼ ἐλυσθεὶς κείμην of Ulysses under the ramʼs belly, Od.; κακὸν κείμενον a sleeping evil, Soph.
    • 3to lie sick or wounded, lie in misery, Hom., Soph., etc.; to lie at the mercy of the conqueror, Aesch.
    • 4to lie dead, like Lat. jacere, Hom., Hdt., Trag.
    • 5to lie neglected or uncared for, of an unburied corpse, Il.;—so also of places, to lie in ruins, Aesch.
    • 6of wrestlers, to have a fall, Aesch., Ar.
  • IIof places, to lie, be situated, Od., Hdt., Attic
  • IIIto be laid up, be in store, of goods, property, Hom.;—also of things dedicated to a god, Hdt.; of money, κείμενα deposits, Hdt.
  • IVto be set up, proposed, κεῖται ἄεθλον Il.; ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι Soph.
  • • 2of laws, κεῖται νόμος the law is laid down, Eur., Thuc.; οἱ νόμοι οἱ κείμενοι the established laws, Ar.; κεῖται ζημία the penalty is fixed by law, Thuc.
    • 3of names, κεῖται ὄνομα the name is given, Hdt., Xen.
  • Vmetaph., πένθος ἐνὶ φρεσὶ κεῖται grief lies heavy on my heart, Od.; ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, i. e. these things are yet in the power of the gods, to give or not, Il.
  • • 2κεῖσθαι ἔν τινι to rest entirely or be dependent on him, Pind.; θεῶι κείμεθα Soph.
    • 3to be so and so, Hdt., Aesch.:—simply, to be, νεῖκος κ. τισι there is strife between them, Soph.