κηκάς
κηκάς, mischievous
κηκ-άς, άδος, ἡ, said to be Ion. word for κακός,
- mischievous, κ. ἀλώπηξ Nic. Al. 185; abusive, κηκάδι σὺν γλώσσῃ Call. Fr. 253.
κηκάς, άδος [ᾰ] adj. f. malfaisant, nuisible, Nic. Al. 185 ; fig. Call. fr. 253.
Étym. κηκίω.
κηκάς, άδος, ἡ, schlecht machend, schmähend, scheltend, beschädigend ; γλῶσσα Callim. frg. 253 ; ἀλώπηξ Nic. Al. 185.