κήδω

κήδ-ω, Hom. (v. infr.), etc.: impf. ἔκηδον Il. 5.404, Ep. κήδεσκον Od. 23.9: fut. κηδήσω Il. 24.240:—Med. and Pass., pres.in Hom., etc.; Dor. imper. κάδευ Call. Lav.Pall. 140: Ep. impf. κηδέσκετο Od. 22.358: fut. κεκᾰδήσομαι Il. 8.353: aor. imper. κήδεσαι A. Th. 139 (lyr.): pf. κέκηδα (in pres. sense) Tyrt. 12.28.

• • I Act., trouble, distress, c. acc. pers., ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεούς Il. 5.404; μῆλα δὲ κήδει (sc. χειμών) 17.550; ὅττι ἑ κήδοι Od. 9.402; ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες Il. 24.240; Λύγδαμιν οὐ γὰρ ἐμὴ τῆμος ἔκηδε κάσις Call. Aet. 3.1.23 [Fr. 75.23 Pf.]:—Act. only in Ep. and Eleg.
  • II Med. and Pass., to be concerned, care for . .: c. gen., of persons or cities, κήδετο γὰρ Δαναῶν Il. 1.56; τίη δὲ σὺ κήδεαι οὕτως ἀνδρῶν; 6.55; ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθʼ 8.353, cf. 11.665; ὅς τέ μευ κηδέσκετο παιδὸς ἐόντος Od. 22.358, cf. Hdt. 1.209, 9.45, S. Aj. 203 (anap.), Th. 6.14, Pl. Chrm. 173a, Ph. 1.359, etc.; Ἄργεος Call. Lav.Pall. l.c.; καὶ γαμέτου κήδεο καὶ τεκέων mourn for . ., Epigr.Gr. 243.25 (Pergam.): c. gen.rei, τῶν ἀλφίτων Ar. Nu. 106; τῆς πολιτείας Arist. Pol. 1320a6; τῶν ἔργων POxy. 1682.13 (iv A.D.): folld. by a Verb, κ. μὴ ἀπόλωνται Hdt. 7.220; κ. ἵνα μὴ δύῃ Pl. Plt. 273d; κ. φόβῳ τοῦ πνιγῆναι Aët. 8.63: abs. in part. κηδόμενος, η, ον, caring for a person, anxious, φιλέουσά τε κηδομένη τε Il. 1.196; ἀνέρι κηδομένῳ distressed, 16.516; freq. in Hom. at end of verse, κηδόμενός περ, κηδομένη περ, Il. 7.110, 1.586; εὐνοῶν τε καὶ κ. Ar. Nu. 1410; Dor. καδόμενος Pi. O. 6.47.
  • • • b bury, c. gen., Ael. Fr. 106.
    • 2 Inscrr., take charge of, τοῦ μνημείου τούτου ἡ γερουσία κ. SIG 1244 (Cos, ii/iii A.D.), cf. 1228 (Ephesus, iii A.D.).

κήδω, besorgt machen, betrüben ; κῆδε δὲ θυμόν Il. 5.40, öfter ; übh. Schaden zufügen, verletzen, kränken, καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κέ με κήδῃ 9.611 ; ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεούς 5.604 ; χειμὼν μῆλα κήδει 17.550 ; vgl. 24.542, Od. 9.402, 23.9 ; Hes. O. 362. Dazu fut. κηδήσοντες, Il. 24.240, Schol. πενθήσοντες. Die alten Gramm. haben auch das fut. κηδέσω gebildet, um κηδεμών, κηδεστής abzuleiten. – Pass. κηδόμενος, betrübt, Il. 1.586.
Med. κήδομαι, sich bekümmern, Sorge tragen für Einen, sich seiner annehmen, τινός, κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο Il. 1.56 ; Δαναῶν οὐ κήδεται οὐδʼ ἐλεαίρει 11.663 ; εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ 7.204 ; κηδέσκετο Od. 22.358 ; καδόμενοι Pind. Ol. 6.47 ; absol., Aesch. πόλιν φύλαξαι κήδεσαί τʼ ἐναργῶς Spt. 126 ; εἴπερ τι τοῦ σαυτοῦ βίου κήδει Soph. O.R. 1061 ; Aj. 202 ; auch κεἴ τινος κήδει πέρι, Phil. 617 ; εὐνοῶν καὶ κηδόμενος vrbdt Ar. Nub. 1410 ; in Prosa, ἐμεῦ θεοὶ κήδονται Her. 1.209 ; τῆς Ἑλλάδος 9.45 ; auch μὴ ἀπόλωνται κηδόμενος, 7.220 ; Thuc. 6.76 ; Xen. Hell. 6.4.5, Cyr. 5.5.34 ; εἴ τίς γε αὑτοῦ καὶ σμικρὸν κήδεται Plat. Charm. 173a ; κηδόμενος ἵνα μὴ δύῃ Polit. 273d ; neben φροντίζειν, Rep. I.344e ; Ggstz ὀλιγωρεῖν, Isocr. – Dieselbe Bdtg hat κεκαδήσομαι, Il. 8.352 οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθα ; vgl. noch χάζομαι wegen κεκαδήσω u. κέκαδον. – Das perf. κέκηδα = κήδομαι, Tyrt. 3.28. – Ael. bei Suid. auch = bestatten.

κήδω

[cf. κῆδος.]

3 pl. pa. iterative κήδεσκον Od. 23.9.

Nom. pl. masc. fut. pple. κηδήσοντες Il. 24.240.

3 sing. pa. iterative mid. κηδέσκετο Od. 22.358.

1 pl. fut. κεκαδησόμεθα Od. 8.353.

(περι-)

• • 1

    To cause trouble or pain to, trouble, pain, distress, vex, lay a heavy hand upon : ἀνάσχεο κηδομένη περ Il. 1.586, τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ Il. 9.615. Cf. Il. 5.400, Il. 7.110, Il. 16.516, Il. 17.550, Il. 24.542, etc. : εἴροντο ὅττι ἑ κήδοι Od. 9.402. Cf. Od. 3.240, Od. 7.215, Od. 19.511.

    Sim. : οἵ θʼ ἑὸν οἶκον κήδεσκον Od. 23.9.

  • 2

    In mid., to trouble oneself about, be solicitous for the welfare of, care for, take thought for.

    With genit. : σεῦ κήδεται Il. 2.27. Cf. Il. 1.56, Il. 6.55, Il. 8.353, Il. 24.422, etc. : ἦ μευ πατὴρ ὣς κήδεαι υἷος Od. 17.397. Cf. Od. 14.461, Od. 22.358.

    Sim. : οἴκου κήδεσθαι Od. 19.23, 161. Cf. Od. 14.4.

    The genit. not expressed : ἄλοχον φιλέει καὶ κήδεται [αὐτῆς] Il. 9.342. Cf. Il. 1.196 = 209 : Od. 3.223, Od. 14.146.– So μὴ ταῦτα παραύδα, κηδομένη περ (though it is in care for me that thou dost it) Od. 18.178.

For Pindar, see also: κάδω

κήδω , ipf. iter. κήδεσκον, fut. part. κηδήσοντες, mid. ipf. iter. κηδέσκετο, fut. κεκαδησόμεθα: trouble, distress, Il. 5.404, Il. 21.369, Il. 24.240, 542, Od. 9.402; pass. and mid., be concerned, care for, τινός, Il. 7.204, Il. 1.196, Od. 14.146.

κήδω κεκαδήσομαι from κήδω, for κεκαδήσω, κέκαδον, v. χάζω II

• • IAct. to trouble, distress, vex, Hom.
  • IIMid. and Pass. to be troubled or distressed for others, c. gen. pers., Il., etc.: also c. gen. rei, τῶν ἀλφίτων Ar.:—absol. in part. κηδόμενος, η, ον, caring for a person, anxious, Il.