κισσήεις
κισσ-ήεις, εσσα, εν,
- = κίσσινος, Nic. Th. 510, Nonn. D. 40.93.
κισσήεις, ήεσσα, ῆεν, de lierre, Nic. Th. 510.
Étym. κισσός.
κισσήεις, εσσα, εν, von Epheu, wie κίσσινος ; Nic. Th. 510 ; Nonn. D. 40.93.