κισσεύς
κισσεύς, the ivy-crowned
κισσ-εύς, ὁ,
- the ivy-crowned, ὁ κ. Ἀπόλλων, ὁ βακχεύς, ὁ μάντις A. Fr. 341.
κισσεύς, έως, adj. m. couronné de lierre, ép. d’Apollon, Eschl. fr. 383 Dind.
Étym. κισσός.
κισσεύς, ὁ, Beiwort des Bacchus, der Epheugekränzte, Suid.; des Apollo, Aesch. frg. 411.