κρᾶμα
κρᾶμα, mixture
κρᾶμα, ατος, τό, (κεράννυμι)
- mixture, Ti.Locr. 95e, Plu. Col. 2.1109e, etc.; κ. ψυχῆς καὶ σώματος Ph. 1.372; esp. mixed wine, LXX Ca. 7.2, OGI 383.148 (Nemrud Dagh, i B. C.), Plu. Coniug. 2.140f, Dsc. 1.113 (misspelt κραμμα PMag.Lond. 121.174); also of medicines, Hp. Mul. 2.211, Archig. ap. Gal. 13.265.
- 2 = χρέμμα, Aristipp. ap. D.L. 2.67.
- 3 alloy of metals, Str. 13.1.56. κραμάσαι, v. κρεμάννυμι.
κρᾶμα, ατος (τὸ) [ᾱμ]
1 mélange, mixtion, T. Locr. 95e ; Plut. M. 1109e ||
2 particul. vin trempé, Plut. M. 140f.
Étym. κεράννυμι.
κρᾶμα, τό (κεράννυμι), die Mischung ; ὡς ἓν κρᾶμα ἐκ δύο τουτέων εἶμεν Tim.Locr. 95e ; Sp., wie Plut.; bes. ein gemischter Trank, sowohl von dem mit Wasser gemischten Wein, als von Arzneien ; – auch von der Luft, Temperatur, Sp.