λάλησις
λᾰλ-ησις, εως, ἡ,
- = λαλιά, Ar. Fr. 803, AB 438.4.
λά̆λησις -εως, ἡ [λαλέω] chatter Aristoph. fr. 949 pOxy. 1083.1.16.
λάλησις, ἡ, das Schwatzen, Aesch. frg. 352 ; B.A. 458.