λάλημα

λᾰλ-ημα, ατος, τό,

• talk, prattle, Eub. 109, Mosch. 1.8.
• • II prater, S. Ant. 320; ποικίλων λαλημάτων E. Andr. [937].
  • • 2 a person talked about, by-word, LXX 3 Ki. 9.7, al.
  • III style, Nausiph. 2.

λά̆λημα -ατος, τό [λαλέω] chatter Eub. 108.2 Mosch. 1.8 Eur. Andr. 937 (interpol., dub. signf.) ‖ subject of discussion, admonition εἴς τινα to s.o. VT Ezek. 23.10, al. ‖ chatterbox Soph. Ant. 320 ‖ manner of speaking, style Nausiph. 2.

λάλημα, τό, das Geschwätz, Mosch. 3.8, u. Sp., auch = Geräusch, Eubul. Ath. VI.229a. – Als Schmähwort, der Schwätzer, οἴμʼ ὡς λάλημα δῆλον ἐκπεφυκὸς εἶ Soph. Ant. 320 ; von Frauen, Eur. Andr. 938, im plur.

λάλημα

• • Italk, prattle, Mosch.
  • IIa prater, Soph., Eur.