λάχεια

λάχεια [λᾰ], ἡ,

• obscure word read (prob.) by Aristarch. in two passages of Od., νῆσος ἔπειτα λάχεια . . τετάνυσται 9.116; ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης 10.509; expld. by εὔσκαφος καὶ εὔγειος, παρὰ τὸ λαχαίνεσθαι, ὅ ἐστι σκάπτεσθαι πυκνῶς, Hsch., cf. Apollon. Lex., Eust. 1619.30, 1667.13, Sch.; cf. λάχανον, λαχύφλοιος: Zenod. read ἐλάχεια, cf. h.Ap. 197.

λά̆χεια [see ἐλάχεια; cf. ON lāgr] fem. adj. with νῆσος and ἀκτή, of obscure signf. (cf. ἐλαχύς), perhaps low, flat: νῆσος ἔπειτα λάχεια παρὲκ λιμένος τετάνυσται in front of the port extends a flat island Od. 9.116; ἔνθ’ ἀκτή τε λάχεια where there is a flat beach 10.509, cf. Hsch. Eustath. 1619.30, 1667.13.

λάχεια, ἡ, νῆσος, ἀκτή, Od. 9.116, 10.509, nach den Alten εὔσκαπτος καὶ εὔγαιος, also von λαχαίνω, gutes Grabeland habend, leicht umzugraben und zu bebauen, im Ggstz des Felsigen ; nach Andern entweder = ἐλάχεια, oder so zu schreiben, mit Elision des vorhergehenden Vokals, die klein, niedrig erkl.; Einige erkl. es gar für ein nom. pr.

λάχεια

fem. adj.

[perh. fr. λαχ- as in λάχνη.]

Thus, overgrown with brushwood, rough : νῆσος Od. 9.116, ἀκτή Od. 10.509 (v. l. in both cases ἐλάχεια,

fem. of ἐλαχύς, small).

λάχεια : with good soil for digging, fertile, νῆσος, Od. 9.116 and Od. 10.509.

λάχεια λαχαίνω

• fem. adj. well-tilled, fertile, Od.:—others read ἐλάχεια, from ἐλαχύς, small. from ἐλαχύς