λίσσομαι

λίσσομαι, Hom., Lyr., Trag.; Ep. Iterat. λισσέσκετο Il. 9.451: aor. 1 ἐλῐσάμην, Ep. ἐλλ. Od. 11.35; imper. λίσαι Il. 1.394; subj. 2sg. λίσῃ Od. 10.526: aor. 2 inf. λῐτέσθαι Il. 16.47; opt. λῐτοίμην Od. 14.406. (For pres. λίτομαι, v. sub voce):—

• beg, pray, either abs. or c. acc. pers., λισσομένη προσέειπε Δία Il. 1.502; εὐχωλῇσι λιτῇσί τε ἔθνεα νεκρῶν ἐλλισάμην Od. 11.35, etc.; the thing by which one prays is found with ὑπέρ, λ. ὑπὲρ τοκέων, ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων, Il. 15.660, 22.338; λ. τινὰ ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος 24.467: or simply in gen., λ. Ζηνὸς ἠδὲ Θέμιστος Od. 2.68; λ. τινὰ γούνων Il. 9.451, Od. 22.337 (for which in Il. 6.45 we have λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων, cf. Od. 6.142; τῆ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων Il. 21.71; ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθʼ 20.469); also in Trag., πρὸ . . τέκνων σε λ. E. Tr. 1045 (v. infr.): an inf. is freq. added, as οὐδέ σʼ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκʼ ἐμεῖο μένειν I do not pray thee to remain, Il. 1.174, cf. 283, B. 10.69, Pi. P. 4.207; πρός νυν θεῶν σε λ. ἐμοὶ πιθέσθαι S. El. 428; καὶ μὴ προδοῦναι λ. prays her not to abandon him, E. Alc. 202: more rarely with an acc. and inf. added, λίσσονται Δία . . Ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι they pray Zeus that Ate may follow, Il. 9.511, cf. Od. 8.30: sts. folld. by ὅπως, λίσσεσθαί μιν, ὅπως νημερτέα εἴπῃ entreat him to say the truth, 3.19; or by ἵνα, ib. 327: in Trag. parenth., μὴ πρόλειπε, λ., πάτερ A. Supp. 748; μή, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε S. Aj. 368, cf. OT 650 (lyr.), Ar. Pax 382.
• • • 2 c. acc. rei, beg or pray for, οἷ αὐτῷ θάνατον καὶ κῆρα λιτέσθαι Il. 16.47: c. dupl. acc. pers. et rei, ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι this I beg of you no more, Od. 2.210, cf. 4.347.
    • 3 in Hom. freq. c. dat. modi, ἐπέεσσι Il. 21.98, al.; εὐχῇσι Od. 10.526; εὐχωλῆσι λιτῆσί τε ἐλλισάμην 11.35.—Rare in Prose, as Hdt. 1.24, LXX Jb. 17.2, Luc. Syr.D. 18; in Pl. R. 366a there is a ref. to Il. 9.501. [The λ- freq. makes position in Ep., Il. 1.394, al.; written λλ after the augm., v. supr.]

λί̆σσομαι impf. ἐλισσόμην ‖ aor^s. ἐλ(λ)ῐσάμην ‖ aor^t. ἐλῐτόμην; to pray, beg abs. Il. 1.502, al. Od. 3.98, al. etc. | with acc. and ὑπέρ + gen. s.o. for sthg. Il. 1.15 Od. 11.35 Pind. P. 1.71 Sapph. 1.2 Aristoph. Pax 382 etc.; τινὰ ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος s.o. in the name of his father and mother Il. 24.467; λίσσομ’ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων I beg you by your life, by your knees, by your parents Il. 22.338; Ζηνὸς ἠδὲ Θέμιστος by Zeus and Themis Od. 2.68; πρὸ κείνων καὶ τέκνων σε λίσσομαι I ask you in their name and in that of their children Eur. Tr. 1045 ‖ to plea for: θάνατον death Il. 16.47; ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι I no longer ask you for these things Od. 2.210; with acc. + inf. s.o. to … τινὰ μένειν s.o. to stay Il. 1.174; ἐλίσσετο τὴν θεὸν ἀπαλλάξαι … τὸ παιδίον she prayed the goddess to cure the child Hdt. 6.61.3; πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι … ἐμοὶ πιθέσθαι by the gods I beg you to listen to me Soph. El. 428; μὴ προδοῦναι λίσσεται he begs her not to forsake him Eur. Alc. 202 | with acc. + ὅπως or ἵνα s.o. to … λ. τινα ὅπως νημερτέα εἴπῃ to ask s.o. to tell the truth Od. 3.19 = λ. τινα ἵνα νημερτὲς ἐνίσπῃ Od. 3.327

● other pres. λίτομαι (see) | imper. λίσσεο Il. 24.467 ‖ epic impf. λίσσετο, λίσσοντο iter. λισσέσκετο Il. 9.451 ‖ aor^t. opt. λῐτοίμην Od. 14.406 | inf. λῐτέσθαι Il. 16.47.

λίσσομαι, seltener λίτομαι, λισσέσκετο, Il. 9.451, fut. λίσομαι, λίσῃ, Od. 10.526, aor. ἐλισάμην, ep. ἐλλισάμην, imperat. λίσσαι, Hom.; auch aor.2 ἐλιτόμην, inf. λιτέσθαι, Il. 16.47, λιτοίμην, Od. 14.406;
bitten, flehen, λισσομένη προσέειπε Δία, Il. 1.502, ὑπὲρ τεκέων, ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων, ὑπὲρ θυέων καὶ δαίμονος, bei den Eltern, bei dem Leben u. den Knien, bei den Opfern u. dem Gotte flehen, beschwören, Il. 15.660, 22.338, Od. 15.261, u. ohne die Präposition, Ζηνὸς ἠδὲ Θέμιστος, beim Zeus u. der Themis flehen, 2.68 ; – τινά, Einen anflehen, beschwören, ἐλίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Il. 1.15 u. öfter, u. wie oben λίσσεσθαί τινα ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος, 24.467, u. λίσσεσθαί τινα γούνων, 9.451, bei den Knien, wofür häufiger λαβὸν ἐλλίσσετο γούνων gesagt wird, bei den Knien fassend, bat er ; mit dem dat. instrum., ἐπεὶ εὐχωλῇσι λιτῇσί τε ἔθνεα νεκρῶν ἐλλισάμην, Od. 11.35, wie 10.526, auch mit einem inf., οὐδέ σʼ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκʼ ἐμεῖο μένειν, ich flehe dich nicht an, meinetwegen zu bleiben, Il. 1.174, 283, Od. 21.278 u. sonst ; auch ohne accus., Il. 8.372, 19.304 ; selten folgt acc. c. inf., λίσσονται δʼ ἄρα ταίγε Δία – τῷ ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι, 9.511, vgl. Od. 8.30, u. ὅπως, λίσσεσθαί μιν, ὅπως νημερτέα εἴπῃ, bitte ihn, daß er die Wahrheit sage, Od. 3.19, 327, 8.344. – Auch mit dem acc. der Sache u. dem dat. der Person, οἷ αὐτῷ θάνατον καὶ Κῆρα λιτέσθαι, sich selbst Tod u. Verderben erflehen, Il. 16.47, u. mit doppeltem accus., ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι, darum flehe ich euch nicht mehr an, Od. 2.210, vgl. 4.347, 17.138. – Absolut braucht es Pind., λίσσομαι, νεῦσον, ἵκεο, P. 1.74, N. 3.18, aber auch δεσπόταν λίσσοντο ἐκφυγεῖν, P. 4.207), wie Aesch. μόνην δὲ μὴ πρόλειπε, λίσσομαι, πάτερ, Suppl. 729, u. Soph. El. 1372, O.R. 650, der auch ἱκέσιός σε λίσσομαι sagt, Ant. 1215, vgl. Aj. 361 ; c. inf., O.C. 1556 ; πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι ἐμοὶ πιθέσθαι El. 420, wie Eur. λίσσου τοὺς κρατοῦντας οἰκτεῖραι θεούς, Alc. 252 ; auch πρὸ κείνων καὶ τέκνων σε λίσσομαι, Troad. 1045. Auch bei sp.D., θεοὺς λίσσεσθαι, Ap.Rh. 2.336. – Selten in Prosa, wie Her. 1.24 ; Plat. Rep. II.366a u. Sp., wie Luc. D. Syr. 18. – Vgl. λίπτω, λιλαίομαι, λιταίνω, λιτανεύω. – Die Erkl. des Hesych. λίσσεται, μαίνεται geht wohl auf λύσσομαι, eine Nebenform zu λυσσάω.

λίσσομαι

[λίτ-σομαι.]

3 sing. impf. ἐλ(λ)ίσσετο Il. 6.45, Il. 12.49 (v.l. εἱλίσσετο, see ἑλίσσω 6), Il. 21.71: Od. 10.264.

3 pl. ἐλλίσσοντο Il. 9.585.

3 sing. pa. iterative λισσέσκετο Il. 9.451.

Aor. ἐλλισάμην Od. 11.35, Od. 13.273.

2 sing. subj. λίσῃ Od. 10.526.

Imp. λίσαι Il. 1.394.

Aor. opt. λιτοίμην Od. 14.406.

Infin. λιτέσθαι Il. 16.47.

• • 1

    To make entreaty or petition to, entreat, supplicate: πάντας Ἀχαιούς Il. 1.15, Δία λίσαι 394. Cf. Il. 2.15, Il. 6.45, Il. 9.465, Il. 12.49, Il. 15.660, Il. 21.71, Il. 22.35, etc. : Od. 2.68, Od. 6.142, Od. 8.157, Od. 12.53, Od. 15.261, Od. 22.311, etc.

    With complementary infin. : λίσσεται ἔμπεδον εἶναι [πομπήν] Od. 8.30.

  • 2

    To beg, entreat, pray to do.

    With infin. : μένειν σε Il. 1.174. Cf. Il. 1.283, Il. 4.379, Il. 8.372=Il. 15.77, Il. 9.451, 574, Il. 19.304, Il. 22.240 : Εὐρύμαχον παῦσαι τόξον Od. 21.278.

    Sim. : ἔμʼ ἕταροι λίσσοντο τυρῶν αἰνυμένους ἰέναι πάλιν (to let the party...) Od. 9.224.

    With dependent clause : λίσσεθʼ Ἥφαιστον ὅπως λύσειεν Ἄρηα Od. 8.344. Cf. Od. 3.19.

    With acc. of the subject of entreaty : οἷ αὐτῷ θάνατον λιτέσθαι Il. 16.47.

    With double acc. of the person entreated and of the subject : ταῦθʼ ἅ με λίσσεαι Od. 4.347=Od. 17.138. Cf. Od. 2.210.

  • 3

    To pray to (a divinity) : θεοὺς παρατρωπῶσʼ ἄνθρωποι λισσόμενοι Il. 9.501 : πρόφρων κε Δία λιτοίμην (make my peace with him (i.e. with Ζεὺς ξείνιος)) Od. 14.406.

    With infin.: τῷ Ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι Il. 9.511.

    Of addressing the shades of the dead Od. 10.526, Od. 11.35.

λίσσομαι

• 1entreat λίσσομαι, παῖ Ζηνὸς Ἐλευθερίου O. 12.1 λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων P. 1.71 ὦ πότνια Μοῖσα, μᾶτερ ἁμετέρα, λίσσομαι N. 3.1 c. acc. & inf., δεσπόταν λίσσοντο ναῶν συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον ἐκφυγεῖν πετρᾶν P. 4.207 “νῦν σε νῦν εὐχαῖς ὑπὸ θεσπεσίαις λίσσομαι παῖδα θρασὺν ἐξ Ἐριβοίας ἀνδρὶ τῷδε τελέσαι” I. 6.45 πρὸς Ὀλυμπίου Διός σε, χρυσέα κλυτόμαντι Πυθοῖ, λίσσομαι Χαρίτεσσίν τε καὶ σὺν Ἀφροδίτᾳ με δέξαι Pae. 6.3

λίσσομαι (λιτή), ipf. (ἐ)(λ)λίσσετο, iter. λισσέσκετο, aor. 1 ἐλλισάμην, imp. λίσαι, aor. 2 ἐλιτόμην, inf. λιτέσθαι: pray, beseech with prayer; abs., Il. 22.91, Od. 2.68, and τινὰ εὐχῇσι, εὐχωλῇσι λιτῆσί τε, Ζηνός, ‘in the name of Zeus’; πρός, ὑπέρ τινος, γούνων(λαβών, ἁψάμενος), etc.; foll. by inf., sometimes ὅπως or ἵνα, Od. 3.19, 23, Od. 8.344; with two accusatives, Od. 2.210, cf. Od. 4.347.

λίσσομαι

• • • 1to beg, pray, entreat, beseech, either absol. or c. acc. pers., Hom.; that by which one prays, in gen., λ. τινα γούνων Il.; λ. Ζηνός Od.:—an inf. is often added, οὐδέ σʼ ἔγωγε λίσσομαι μένειν I do not pray thee to remain, Il.
    • 2c. acc. rei, to beg or pray for, οἷ αὐτῶι θάνατον λιτέσθαι Il.: c. dupl. acc. pers. et rei, ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι this I beg of you no more, Od.