λεοντόπους
λεοντόπους, lion-footed
λεοντό-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος,
- lion-footed, E. Fr. 540; of vessels, IG ΙΙ(2).161 B 10, C 55, al. (Delos, iii B.C.).
λεοντόπους -πουν, gen. -ποδος [λέων , πούς ] lion-footed Eur. fr. 540.2.
λεοντό·πους, ους, ουν, gén. -ποδος, qui a des pieds de lion, Eur. fr. 544.
Étym. λ. πούς.
λεοντόπους, -πουν, gen. -ποδος, löwenfüßig, Eur. frg. bei Ath. XV.701c ; vgl. Ael. H.A. 12.7.