λεχήρης
λεχήρης, bed-ridden
λεχήρης, ες,
- bed-ridden, E. Ph. 1541 (lyr.).
λεχήρης -ες [λέχος , ἀραρίσκω] person who stays or lies in bed, bed-ridden Eur. Ph. 1541.
λεχ·ήρης, ης, ες, alité, Eur. Ph. 1541.
Étym. λέχος, *ἄρω.
λεχήρης, ες, ans Bett gefügt, bettlägerig, Eur. Phoen. 1555.
λεχήρης
λε-χήρης, ες
*ἄρω
- bed-ridden, Eur.