μάλθαξις
μάλθαξις, εως, ἡ,
- = μάλαξις, by fomentations, etc., Hp. Acut. 22, Aret. CD 1.14: in pathological sense, ἐντέρων Archig. ap. Aët. 9.28, Aret. SA 2.6.
μάλθαξις, εως (ἡ) emploi de remèdes émollients, Hpc. 264, 52 ; 387, 22 ; 393, 6 ; Arét. 125, 23.
Étym. μαλθάσσω.
μάλθαξις, ἡ, = μάλαξις, die Erweichung, bes. im medizinischen Sinne, Hippocr.