μαλθαίνω
μαλθ-αίνω,
- = foreg., τὸ ἀπότομον τᾶς βλάβας Diotog. ap. Stob. 4.7.62.
μαλθαίνω (seul. part. prés. fém. dor. μαλθαίνοισα) c. μαλθάσσω, Diotog. (Stob. Fl. 48, 62, p. 264 Mein.).
μαλθαίνω, = μαλθάζω, Diotogen. bei Stob. fl. 48.62.