μάλκιος

μάλκιος, ον, (μάλκη)

• freezing, benumbing, τιὼν (sc. Mithridates) φάρμακον ἀσθενές τε καὶ μάλκιον Anon. ap. Suid.: Sup., τόδε μοι μαλκίστατον ἦμαρ Call. Hec. Fr. 348 Pf. [updated ref.]:—Hsch. has μαλκιώτατον· μαλακώτατον, and μαλκόν· μαλακόν; the latter is cj. in Poet. ap. Sch. Nic. Th. 382.

μάλκιος, frostig, kalt, ψυχρός, Suid., erstarren machend ; auch μαλκός von den Gramm. auf μαλακός zurückgeführt, die auch den superl. μαλκίστατος erwähnen.