μαλκιάω

μαλκιάω,

• = μαλκίω, in Ep. part. dat. μαλκιόωντι Arat. 294 (v.l. μαλκίοντι ap. Stob.), read by Crates in Hes. Op. 530 (μυλιόωντες codd.).

μαλκιάω, erstarren, verklamen, bes. an Händen u. Füßen ; λυγρὸν μαλκιόωντες v.l. bei Hes. O. 532 ; μαλκιῶν ποδί, Aesch. frg. 105 ; der inf. lautet μαλκιῆν, Phot. S. μαλακιάω.