μήτοι

μήτοι or μή τοι,

• stronger form of μή, with imper. and subj., μή τοι δοκεῖτε A. Pr. 436, cf. S. OC 1407, 1439, Ant. 544, etc.; in an oath, c. inf., A. Eu. 765: in Pl. folld. by γε, at least not, R. 352c, 388b.
• • • 2 after Verbs implying negation, ὅς σʼ ἐπεῖχʼ ἀεὶ μή τοι . . αἰσχύνειν φίλους S. El. 518.

μήτοι, nicht doch, mit nichten, keinesweges, Hes. u. Folgende ; nach ὁρκωμοτήσας, Aesch. Eum. 735 ; μή τοί με πρὸς θεῶν ἀτιμάσητε, Soph. O.C. 1409, wie Ant. 540 ; ἣ αὐτοὺς ἐποίει μήτοι καὶ ἀλλήλους γε καὶ ἐφʼ οὓς ᾔεσαν ἅμα ἀδικεῖν, Plat. Rep. I.352c, vgl. III.388b, Phil. 67a ; Sp.

μήτοι

• • • 1μή-τοι or μή, τοι, stronger form of μή, with Imperat.and Subj., μή τοι δοκεῖτε Aesch., etc.: in an oath, with inf., Aesch.
    • 2after Verbs implying negation, Soph.