μείλιχος

μείλῐχος, ον, Aeol. μέλλιχος Hdn.Gr. 2.302, cj. in Sapph. 100:—

• gentle, kind:
• • I in Il. always of persons, πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μ. εἶναι 17.671; μ. αἰεί 19.300, al.; epith. of Λητώ, Ὕπνος, Hes. Th. 406, 763: c. gen., Ἄρτεμις μ. ὠδίνων soother of . ., AP 6.242 (Crin.): Sup. μειλιχώτατος IG 7.115.1 (Megara): in late Prose, Jul. Or. 2.86a, al.
  • II of things, once in Od., οὐ μ. ἔστιν ἀκοῦσαι οὔτʼ ἔπος οὔτε τι ἔργον 15.374; μ. δῶρα h.Hom. 10.2; ἔπεα Hes. Th. 84; οἶνος Xenoph. 1.6; αἰών, ὀργά, Pi. P. 8.97, 9.43; τὸ μ. gentleness, Thgn. 365; τὰ μείλιχα joys, Pi. O. 1.30; μείλιχα μυθεῖσθαι Opp. C. 3.219. Adv. -χως, μυθεύμενος Semon. 7.18: neut. as Adv., μείλιχον ἀντιάαν A.R. 1.971.

μείλιχος, ον, = μειλίχιος, freundlich, liebreich, mild, ἔπος, Od. 15.374, wie Hes. Th. 84 ; u. von Personen, οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ, Il. 24.739 ; πᾶσιν, gegen Alle, 17.671 ; μείλιχος ὀργά, αἰών vrbdt Pind. P. 8.102, 9.44 ; μείλιχος Λητώ, Hes. Th. 406 ; μείλιχα μυθεῖσθαι, Opp. C. 3.219 ; ὠδίνων μειλίχῳ Ἀρτέμιδι, Crinag. 12 (VI.242); auch in sp. Prosa, πᾶσι μ. καὶ φίλος, Plut. consol. ad Apoll. p. 364 ; Cat. mai. 6.

μείλιχος

[=μειλίχιος.]

• • 1

    Of persons, winning, mild, gentle, kindly Il. 17.671, Il. 19.300, Il. 24.739.

  • 2

    =μειλίχιος. (2) Od. 15.374.

μείλιχος, -ον

• 1gentle Χάρις δʼ ἅπερ ἅπαντα τεύχει τὰ μείλιχα θνατοῖς O. 1.30 “ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον” P. 9.43 λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών P. 8.97

μείλιχος μείλῐχος, ον

• gentle, kind, like μειλίχιος, Hom., etc.; c. gen., Ἄρτεμις μ. ὠδίνων soother of pangs, Anth.; τὸ μείλιχον gentleness, Theogn.; τὰ μείλιχα joys, Pind.