μεγαλόμικρος
μεγαλόμικρος, great and small at once
μεγᾰλό-μῑκρος, ον,
- great and small at once: τὸ μ. Ph. 2.61.
μεγαλό·μικρος, ος, ον [ᾰ] grand et petit tout ensemble, Phil. 2, 61.
Étym. μ. μικρός.
μεγαλόμικρος, groß u. klein, Philo.